โปรดิวเซอร์ย้อนยุค ภาค 2

ในช่วงปี 2000 หรือ พ.ศ. 2543 เป็นช่วงที่ RS มีการเปลี่ยนแปลงทีมงานด้านการผลิตเพลง ที่เรียกว่า Music Production Unit ครั้งใหญ่ เนื่องจากมีการยกขบวนลาออกของทีมที่ได้ชื่อว่าเป็นมือ 1 ใน RS ( ถ้าเป็นในโรงเรียนก็คงคล้ายๆกับห้องคิง อะไรประมาณนั้น..) ซึ่งจำนวนก็ไม่ใช่น้อยๆ น่าจะเกือบ 10 คนได้ ถ้าจำไม่ผิด ยกตัวอย่างเช่น พี่รงค์ ณรงค์ เดชะ ซึ่งในเวลานั้นก็เป็นเหมือนหัวหน้าห้องของห้องคิง เพลงฮิตๆอย่าง รม’บ่จอย ของ Lift&Oil , ยิ่งรักเธอ ของ โดม และศิลปินเบอร์ 1 ของค่ายแทบจะทุกคน ทำให้ช่วงนั้นทีมผลิตเพลงสั่นคลอนพอตัว เพราะขาดกำลังสำคัญไปมาก รวมไปถึงเราเองในช่วงนั้น ถือว่าเป็น “เด็กบ๊วยหลังห้อง” แค่เพลงธรรมดาๆ ยังเหนื่อยแล้วเลยนับประสาอะไรกับเพลงประเภท Big hit ในเวลานั้น

ผลจากการยกขบวนกันออกครั้งนั้น ทำให้ทีมอื่นๆเอง ต่างก็เริ่มแตกกระจายออกไปเช่นกัน อย่างทีมของพี่รงค์เอง จริงๆแล้วจะแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนของดนตรี ดูแลโดยพี่รงค์ และในส่วนของเนื้อร้อง จะดูแลโดยพี่พู สุทธิพงษ์ วัฒนจัง ในเมื่อทีมดนตรีหายไปทั้งทีม พี่พูเลยจำเป็นต้องหาส่วนที่ขาดหายไป ในจังหวะที่เราเองก็เคว้งคว้างอยู่นั้น ก็โชคดีที่พี่พูให้โอกาสเราและคนอื่นๆอีกหลายคน ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในนั้น ทั้งๆที่อย่างที่บอกแหล่ะ.. นี่เด็กบ๊วยหลังห้องนะเนี่ย!

ด้วยภาระครั้งใหญ่ ที่ต้องรับผิดชอบศิลปินระดับห้องคิงแทน ยังจำความรู้สึกได้ดีว่า ทั้งกลัวทั้งฮึกเหิมไปในตัว ใจนึงก็..เฮ้ย…กูจะมีปัญญาทำมั๊ยวะ?  อีกใจนึงก็.. เอาวะ..ไม่มีอะไรจะเสีย..   แม้ว่าที่ผ่านมา จะไม่มีโอกาสได้ทำเพลง Big Hit กะเค้าเลยก็ตาม

ศิลปินในช่วงนั้นที่พวกเราจะต้องดูแลก็มี พี่เจมส์ , หลุยส์ สก๊อต , Lift&Oil  ซึ่งถือว่าเป็นศิลปินหลักของ RS ในยุคนั้นเลย แต่ทว่า… กว่าพวกเราจะปรับตัวเพื่อให้ทำงานได้ดีพอ ก็ต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ ประกอบกับช่วงนั้นเป็นปีที่วงการเพลงประสบปัญหาใหญ่จากแผ่นผี แผ่น Mp3 ( เป็นช่วงที่ยังไม่มีการโหลดเพลง โหลดริงโทนในมือถือ ) และ CD เองก็ยังราคาแพงมาก ประมาณแผ่นละ 250 บาท จำได้ว่าเป็นช่วงที่ไม่มีอันจะกินสุดๆ ทั้งๆที่ทำงานหนักมากก… เรียกว่าไม่เห็นแสงสว่างที่ปลายทางกันเลย

เพลงฮิตเท่าที่เราจะมีปัญญาทำได้ในช่วงวิกฤติแบบนั้น ก็มีอยู่ประมาณนึง ไม่มากนัก แต่ที่พอจะภูมิใจเสนอได้บ้าง คงเป็นเพลงนี้ “ฟ้าไม่กว้างพอ” ของ หลุยส์ สก๊อต เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง จำได้ว่าอัลบั้มนั้น เราซัดทำไป 4 เพลงรวดภายในเวลาประมาณเดือนเดียว อดหลับอดนอนอย่างกับกินยาบ้า ถ้าเป็นสมัยนี้ แค่คืนเดียวก็ตายแล้ว เรียกได้ว่าแรงสมัยเด็กๆนี่มันดีจริงๆ…

หลังจากช่วงเวลาที่โหดร้ายดังกล่าว ทำให้เราต้องกระเสือกกระสนอย่างหนักเพื่อเอาชีวิตรอด ยังดีที่ยังเป็นเด็ก แรงดีไม่มีตก … กินแกลบก็ยังไหว กว่าทุกอย่างจะดูมีแสงสว่างที่ปลายอุโมงบ้าง ก็ใช้เวลาเป็นปีเห็นจะได้ ปี 2001 หรือ พ.ศ. 2544 หลังจากการรบที่หนักหน่วงตลอดปี ก็ถึงเวลาที่ต้องรับภาระที่ใหญ่ขึ้นอีกขั้น เป็นครั้งแรกที่ได้รับมอบหมายงานให้เป็นโปรดิวเซอร์ ในเวลานั้นอายุ อานามก็ครบ 21 ปีพอดีเด๊ะ!! ซึ่งศิลปินเบอร์แรกที่ได้โอกาสตอนนั้นก็คือ “อ้อน ลัคนา” เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของน้องเค้า ชุดแรกก็เพลง “อ้อนไว้” , “คนนิสัยเสีย” เป็นต้น ความกดดันครั้งยิ่งใหญ่ก็เกิดขึ้น..  น้อยคนจะเข้าใจว่างานโปรดิวในสมัยนั้นนี่แบกภาระขนาดไหน เอาแค่ทำเพลงให้ผ่านสมัยนั้นยังแย่แล้วเลย นับประสาอะไรกับการโปรดิวทั้งอัลบั้มเนี่ย….

ในช่วงนั้น ถึงแม้ว่าชั่วโมงบินจะมากพอ แต่ความมั่นใจนั้น ต่ำเหลือเกิน..  มองไปไหนก็พยายามหาพี่ๆทั้งหลายมาช่วย แต่…  ทุกคนต่างก็แย่กันหมด ลำพังงานที่มีกันอยู่ก็เยอะอยู่แล้ว เหลือแต่ตูคนเดียวเนี่ยแหล่ะ.. เฮ้อ..เศร้า งานทุกอย่างตอนนั้นต้องทำเองทั้งหมด ถ้าร้องได้เองก็ร้องแล้วล่ะ..

ด้วยในยุคนั้นเป็นยุคที่เครื่องไม้เครื่องมือก็ยังไม่ทันสมัยเท่าสมัยนี้นะ ยังเป็นกึ่งๆ analog อยู่ ( แปลว่าอะไรไม่ต้องถาม.. เอาเป็นว่ายังต้องนั่งกรอเทปอัดเอาละกัน.. ) คอมฯมันยังโง่ๆ ไม่ฉลาดเหมือนสมัยนี้ งานมันก็เลยยิ่งหนักเป็นสองเท่า โชคดีหน่อยตรงที่อ้อนเองอายุไล่ๆกัน ทำให้คุยกันง่าย สบายๆ แล้วอ้อนเองก็เต็มที่เสมอ

สำหรับอัลบั้มแรกอัลบั้มนั้น ต้องขอขอบคุณหลายๆคนที่มีส่วนให้งานนั้นผ่านไปได้ด้วยดี ( ถึงมันจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก็เหอะ.. ) ไม่ว่าจะเป็นพี่พู พี่หมู และพี่ๆในทีมอีกหลายคนที่คอยช่วยเหลือ ( เอาใจช่วยก็ยังโอเค๊ ) รวมไปถึง พี่พิน กรพินธุ์ พี่สาวคนสวย (ป่านนี้ไปอยู่ไหนแล้วเนี่ย.. ) และพี่ปาน ธนพร ที่ทำให้งานคอรัสเป็นเรื่องหมูๆไปเลย และเพลงนี้ ก็เป็นเพลงที่สรุปเรื่องราวของประสบการณ์ เรื่องราวในงานชุดนั้นได้เป็นอย่างดีจ้าา  …. “อุ่นใจ”

ช่วงนั้นเป็นช่วงติสแดกประมาณนึง พอทำอัลบั้มนี้เสร็จยังไม่ทันไรดี ก็กระแดะไปอยู่อังกฤษซะเป็นเดือน เรียกได้ว่าได้ตังค์มาก็เอาไปแรดซะหมดเลย ถือเป็นช่วงชีวิตที่สนุกดีจริงๆ เงินนี่ไม่เคยจะเก็บ 55 ตอนแรกตั้งใจว่าจะอยู่ต่อไปเรื่อยๆด้วยนะ..พอดีโทรกลับมาที่เมืองไทย พี่พูก็ถามว่า “เมื่อไหร่มึงจะกลับมาทำงาน..” ก็เลยจำใจต้องกลับมาทำงานต่อเหมือนเดิม..

หลังจากงานชุดนี้ ก็ตามมาด้วยงานโปรดิวซ์ต่อๆมาอีก ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นลักษณะงานที่ไม่ค่อยสมประกอบ มาแบบบิดๆเบี้ยวๆบ้าง คือมันค้างๆคาๆมา แล้วก็ไม่ผ่าน โดนโละทิ้งบ้าง ไอ้งานแบบนี้น่ะ..ยากกกกว่าเริ่มใหม่ซะอีก!! งานในช่วงปีแรกๆของอาชีพโปรดิวซ์น่ะ..มันเลยไม่ค่อยสวยเท่าไหร่หรอก.. ทั้งโดนด่า โดนดูถูกสารพัดด้วยเพราะความที่เป็นเด็ก ประสบการณ์ต่ำต้อยนัก คล้ายๆพจมานในบ้านทรายทอง ( ไม่่ใช่พจมาน ชินวัตรนะ ) อะไรแบบนั้น ความอดทนจึงเป็นสิ่งเดียวที่ก้มหน้าก้มตาทำเสมอ

มีอยู่อัลบั้มนึงที่เรียกได้ว่าท้าทายความอ่อนด้อยในช่วงนั้นมากๆ คืออัลบั้ม พี่อาร์ม ใครๆก็มักจะ…แหม… เพลงเค้าแต่ละชุดมัน… (ละไว้ในใจ) แต่เราไม่สน จะอะไรก็ตาม เราสนุกมากที่ได้ทำเพลงหลายๆแนว และงานชุดนี้ก็เป็น mission ที่โหดเอาเรื่อง เนื่องจากเป็นงานที่ค้างคาจากพี่โปรดิวซ์คนอื่น และเรามีเวลาน้อยมากในการจะทำให้สำเร็จ

พี่ๆอีกหลายคนเหมือนกันที่ทำให้เราผ่านพ้นอัลบั้มนรกนี้ไปได้ ไม่ว่าจะเป็นพี่อาร์มเอง ที่ทำงานร่วมกับเด็กมือใหม่อย่างเคารพซึ่งกันและกัน พี่ต่อ เป็นคอรัสเสียงผู้ชายที่เราชอบมาก ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรเจ๋งๆเยอะเลย ไม่ว่าจะเป็นวิธีร้อง line คอรัสประหลาดๆ (ร้องโน้ตแบบเล่นโขนเข้าไปในเพลงช้าเงี้ยย..) และพี่แกต้องเมาเท่านั้น ถึงจะร้องได้ (ถ้านึกภาพไม่ออก..คือพี่แกร้องไป ถือขวดไวน์ไปเลยทีเดียว) ..  ถือเป็นพี่ชายคนนึงที่ทำให้ได้เรียนรู้ประสบการณ์การเป็นโปรดิวซ์ในอีกมุมหนึ่ง

สำหรับอัลบั้มนี้ เราจะไม่ได้ให้ฟังเพลงที่คุ้นๆหูกันในอัลบั้มหรอกนะ ( รู้สึกจะชื่อเพลง “ให้เธอเกลียดฉัน” ) เราอยากให้ฟังเพลงนี้มากกว่า เพราะเราชอบเอง เพลงนี้ให้พี่มิกซ์ เชษฐา ยารสเอก เขียนเนื้อร้องให้ ชื่อเพลง “ขอโทษที่กลับมา”

เฮ้อ…กว่าจะเขียนได้ตอนๆนึง เล่นเอาเหนื่อย… ตอนต่อไปจะเป็นเพลงอะไร ก็รอต่อไปละกันนะ หุๆๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s