รูปครอบครัวญี่ปุ่นจากฟิล์มที่ถูกทิ้งไว้ 10 ปี หวังว่าเค้าจะได้เจอ..

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้หากล้องเก่าๆมาขายเท่าไหร่ เพราะไม่มีเวลาเลย แถมเดี๋ยวนี้คนขายกล้องฟิล์มก็เยอะมากกกกก ตามความฮิต จริงๆมันสนุกดีนะ แต่ว่ามันต้องใจเย็นๆเหมือนนั่งตกปลา จะใจร้อนไม่ได้เลย เพราะอาจจะได้กล้องห่วยๆมา พอได้กล้องมาก็ต้องมานั่งเช็คสภาพ ส่วนใหญ่ก็ต้องส่งช่างนั่นล่ะ ชุบชีวิตมันใหม่ บางตัวนี่มันเหมือนหลับไปหลายสิบปี เราชอบอารมณ์ตรงนั้นนะ แบบว่ากล้องที่อยู่ในมือคนอื่นมาหลายสิบปี เจ้าของอาจจะไม่อยู่แล้วก็ได้ ตอนนี้มันฟื้นขึ้นมาทำหน้าที่ของมันได้อีก

นอกจากกล้องแล้ว สิ่งที่มักจะได้แถมมาบ่อยๆก็คือ “ฟิล์มค้างกล้อง” คือนึกออกมั๊ยว่าเวลาเราเบื่ออะไรหรือเลิกใช้อะไร มันจะไม่ได้ถูกเลิกใช้แบบเก็บเรียบร้อยเท่าไหร่หรอก ไอ้กล้องนี่ล่ะตัวดี นึกถึงคนถ่ายๆไป ฟิล์มยังไม่หมดม้วนหรอก ก็เกิดไม่ใช้มันซะอย่างนั้น หมกอยู่ในห้องเก็บของอะไรก็ว่าไป นานๆไปก็ลืมแล้วว่าเคยถ่ายอะไร

พอมันถูกส่งต่อไปยังซาเล้ง ร้านขายของเก่า อะไรแบบนี้ บางร้านก็ไม่ได้เอาออกหรอก ก็อยู่มันทั้งอย่างนั้น ตอนเราขายกล้องก็เหมือนกัน มันก็มักจะติดมากับกล้องแบบนี้บ่อยๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเรา บางอารมณ์ก็เอาฟิล์มนั่นล่ะไปล้าง (ข้อดีของการล้างฟิล์มเองที่บ้าน) ซึ่งหลายๆครั้งก็นึกว่าเออ ถ้าเราเป็นเจ้าของรูปพวกนี้ เราคงดีใจที่ได้เห็นมันนะ ส่วนหนึ่งที่เราชอบการถ่ายรูปด้วยฟิล์มก็เพราะทุกครั้งที่เราถ่ายไปแล้ว กว่าจะกลับมาล้างแล้วได้ดูรูปเนี่ย มันใช้เวลากว่าดิจิตอลอยู่แล้ว มันเลยได้อารมณ์ว่าเราลืมเรื่องนั้นไปแล้ว พอมาดูอีกทีเหมือนได้เปิดกล่องของขวัญ ลุ้นว่าในนั้นมันจะมีอะไรบ้าง

แล้วลองคิดดูว่า ถ้าฟิล์มม้วนนั้น มันไม่ได้ถูกล้างเลยเป็นสิบปี!! แล้วเราได้กลับมาเห็น มันคงเป็นความรู้สึกที่ดีมาก และไอ้เจ้าฟิล์มม้วนนึงที่ติดกล้องมากับเรา มันก็เป็นแบบนั้นเลย

เราได้กล้อง Mamiya M Time Memory มาจากร้านขายของเก่าที่ญี่ปุ่นเมื่อนานแล้วล่ะ แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรกับมัน รู้ว่าในกล้องมันมีฟิล์มอยู่เพราะกล้องมันจะโชว์ไว้ เราก็เลยกรอฟิล์มมันกลับไปเลย หลายๆครั้งยอมรับว่าก็เปิดโพล่งๆออกมา (ซึ่งรูปก็เสียหมดเลยนั่นแหล่ะ) แล้วก็เอาไอ้ฟิล์มที่ค้างมาทำเป็นฟิล์มหลอก (ฟิล์มหลอกคือฟิล์มที่ใช้ถ่ายอะไรไม่ได้แล้ว เสียเรียบเลย เราเอาไว้ลองเทสระบบไกของกล้องอะไรแบบนั้น)

 

001
กล้องตัวนี้ล่ะ ที่เจอฟิล์ม แต่เราซ่อมและขายต่อไปนานแล้วล่ะ

 

 

 

แต่สำหรับครั้งนี้ เราเอาออกมาแล้วอยากล้างเล่นๆดู ซึ่งไม่รู้หรอกว่าฟิล์มมันนานแค่ไหน แต่ไอ้กล้องรุ่นนี้มันโคตรเก่าอ่ะ คือมันวางขายในยุคต้นๆ ’80s แล้ว ก็เลยเดาว่ารูปมันต้องเก่าแน่ๆล่ะ ความอยากรู้อยากเห็นเลยบังเกิด

เมื่อหลายเดือนก่อนเพิ่งได้อ่านฝรั่งแนวๆคนนึง ทำโปรเจคที่ชื่อว่า The Rescued Film ( นึกได้แล้วก็อยากจะเขียนอีกสักบล็อก ) โดยเค้าเริ่มเอาฟิล์มที่ยังไม่ถูกล้างสมัยสงครามโลกมาล้างแล้วสแกน ประมาณนั้น… ซึ่งมันน่าสนใจ เราชอบๆ แต่ไม่เกี่ยวกับที่เราเอาฟิล์มออกมาล้างหรอก เป็นเรื่องอยากรู้ส่วนตัวล้วนๆ

เอาเป็นว่า เราก็เลยไปล้างเล่นๆดู ปรากฏว่ามันเป็นภาพครอบครัวญี่ปุ่นครอบครัวนึง ดูจากวันที่และสถานการณ์ คงเป็นช่วงคริสมาสต์ถึงปีใหม่ ปลายปี 2004 ซึ่งนับถึงวันนี้ก็ 10 ปี ! เราดูรูปแล้วก็คิดถึงว่าถ้าเป็นตัวเอง คงอยากเห็นมาก เด็กๆในรูปก็คงโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันไปหมดแล้ว และคนในครอบครัวคงรู้สึกดีที่ได้เห็นมัน มันดูประหลาดไปหน่อยที่เราได้เห็นรูปนี้คนแรกและคนเดียว นึกแล้วว่าถ้าเราไม่ได้หยิบมันมาล้าง ก็คงไม่มีใครได้เห็นมันอีกเลย …เสียดายเกินไป

เราสแกนรูปเซ็ตนี้เก็บไว้พักนึงแล้วล่ะ แต่ไม่ได้เอามาให้ใครดู แต่มานั่งนึกๆว่า ถ้าทำให้รูปเหล่านี้ไปถึงเจ้าของรูปก็คงดี ติดที่…พิมพ์ภาษาญี่ปุ่นไม่เป็น 555 และคิดว่า Google Translate จะทำให้ทุกอย่างมันแย่กว่าเก่า

เอาเป็นว่า ถ้าใครสามารถมีช่องทางติดต่อครอบครัวนี้ได้ หวังว่ามันจะไปถึงเจ้าของสักวันนึงนะ มันคงเหมือนเป็นกล่องของขวัญน่ารักๆจากวันคริสมาสต์วันนั้น เมื่อสิบปีก่อนของครอบครัวนี้ชิ้นนึง ที่เซอร์ไพร์สมากเลยล่ะ

 

10_14 (2)

10_14 10_14 (4) 10_14 (6) 10_14 (8) 10_14 (9) 10_14 (10) 10_14 (11)

 

 

บทความ โดย SUN

facebook.com/artytsun

Instagram @artytL

ผู้สนับสนุนหลัก Husband & Wife Film Photography and Bookstore

www.husbandandwifeshop.com

 

 

Advertisements

12 Comments Add yours

  1. Nana says:

    ถ้ามีเวลาจะเเปลแล้วเอาไปฝากไว้ในกลุ่มคนญี่ปุ่นนะคะ เผื่อจะเจอเจ้าของภาพ 🙂

  2. neorosifix says:

    ภาพคมชัด สวยมากเลยค่ะ ขออนุญาตแชร์เพื่อตามหาเจ้าของภาพนะคะ

  3. nontanee says:

    อยากช่วยตามหาจังเลยค่ะ
    ทำยังไงดีน้า

  4. petite k says:

    ผู้หญิงผมสั้นหน้าคล้ายคุณป้าที่รู้จักมากเลย ไม่ทราบว่ามีรูปนอกเหนือจากนี้มั้ยคะ อยากเช็คเพื่อความแน่ใจค่ะ

    1. ล้างมามีรูปเท่านี้เลยครับ คงถ่ายแค่ไม่กี่รูปแล้วทิ้งไว้

  5. happii749 says:

    สวัสดีค่ะคุณอาทิตย์
    เมื่อคืนเราเอาบล็อกของคุณอาทิตย์ไปลงทวิต และแปลเนื้อหาสำคัญบางส่วนเป็นภาษาญี่ปุ่น ตอนนี้ถูกรีทวิตไปเป็นจำนวนมากเลยค่ะ มีหลายคนที่เข้ามาแจ้งเบาะแสสถานที่ในรูป ถ้าหากว่ามีอะไรที่เราพอจะช่วยได้ติดต่อมาได้เลยนะคะ ยินดีอย่างมากเลยค่ะ !

  6. สวัสดีค่ะคุณอาทิตย์
    เมื่อคืนเราช่วยนำข้อความในบล็อกนี้ไปลงทวิตและแปลข้อความสำคัญบางส่วนเป็นภาษาญี่ปุ่น ตอนนี้มีคนญี่ปุ่นจำนวนมากมาช่วยรีทวิต และบอกเบาะแสเกี่ยวกับสถานที่ในรูปให้ ซึ่งส่วนใหญ่เห็นตรงกันว่าอยู่ที่จังหวัดไซตามะ และก็มีอีกหลายคนเหมือนกันค่ะที่มาเคลมเรื่องการนำภาพบุคคลอื่นเปิดเผยทางอินเทอร์เน็ตว่าอาจจะทำให้คนรูปได้รับความอันตราย ซึ่งคนญี่ปุ่นค่อนข้างถือเรื่องนี้มากๆ ยังไงถ้าสะดวกเราอยากติดต่อคุณอาทิตย์โดยตรงน่ะค่ะ รบกวนตอบกลับเราทีนะคะ ^^ ถ้ามีอะไรให้ช่วยยินดีอย่างมากเลยค่ะ

  7. ^^ says:

    มีคนญี่ปุ่นช่วยแชร์ให้แล้วนะคะ ฝากแชร์ต่อจากอันนี้ก็ได้ค่ะ https://www.facebook.com/inotaka?fref=ts&ref=br_tf

  8. An Coward says:

    I guess the photos were taken around here.
    https://www.google.co.jp/maps/place/35%C2%B051'53.6%22N+139%C2%B040'00.4%22E/@35.8649561,139.6638419,59a,20y,90h,83.54t/data=!3m1!1e3!4m2!3m1!1s0x0:0x0
    From replies, the park in latter photos seems to be Harayama J.H.S. in Saitama City, Saitama Pref.( http://harayama-j.saitama-city.ed.jp/ ).
    And the apartment appeared in 6th photo resembles ライオンズマンジョン浦和東(Lions Manshion Urawa Higashi) in the map.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s