รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้าน Ricoh 500 GX จิ๋ววินเทจนอกสายตา

เอาจริงๆถ้าศึกษากันดีๆว่า บริษัทกล้องบริษัทไหนที่อยู่ยั้งยืนยงในสิ่งที่ตัวเองสร้าง ตั้งแต่ยุคกล้องฟิล์มยันปัจจุบันโดยไม่เปลี่ยนแปลงไปสักเท่าไหร่… มันแทบจะนึกกันไม่ออกแล้ว อย่างฝั่งยุโรปนี่เขาก็โดนกว้านซื้อกันไปแทบไม่เหลือ แต่มีกล้องยี่ห้อหนึ่งที่พี่เขาผลิตกล้องถ่ายรูปมายาวนาน และไม่เคยเปลี่ยนแปลงแก่นของตัวเองไปไหน ไม่โดนใครฮุบไปมายาวนานตั้งsแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 นั่นก็คือ.. ก็คือ.. ก็คือ . . . . (บิ้วกันซะนาน บทความจะได้ยาวๆ) นั่นคือ Ricoh นั่นเอง น้อยครั้งมากที่เราจะได้หยิบยกกล้องของ Ricoh ขึ้นมารีวิว อาจจะด้วยโมเดลกล้องแกไม่ได้มีเยอะนักที่น่าเล่น เรียกว่าเป็นแบรนด์อินดี้มาแต่โบร่ำโบราณ ย้อนกลับไปในยุค ’60s กล้องของ Ricoh ถือว่าเป็นคู่แข่งในตลาดกล้องจากญี่ปุ่นที่น่าสนใจมากทีเดียว ในยุคที่ญี่ปุ่นระดมสร้างกล้อง Half-frame กันโดยมีเจ้าตลาดคือ Olympus นั้น Ricoh ก็ถือได้ว่าสร้างกล้องได้ไม่แพ้ Olympus กันเลย ทั้งในเชิงคุณภาพและเทคโนโลยีที่แหวกแนว อย่างการสร้างกล้องที่มีระบบออโต้ต่างๆ ทั้งๆที่โลกนี้ยังไม่มีระบบอิเลคโทรนิคส์มากมาย (ไว้ว่างๆจะหามารีวิว) แต่ในวันนี้ เราจะหยิบยกกล้องในยุค ’70s ของ Ricoh มารีวิวให้ดูกัน เรียกว่าเป็นม้ามืดนอกสายตาที่หลุดโผชาวบ้านชาวช่องไปได้ยังไงไม่รู้…เพราะทั้งฟังก์ชั่น คุณภาพ การออกแบบ แม่งโคตรดี!! นั่นก็คือ…..

รีวิวหูฟัง Wireless สำหรับคนบ้าเดินถ่ายรูป

นับตั้งแต่เราชอบการเดินถ่ายรูปอย่างบ้าคลั่งเมื่อหลายปีก่อน ด้วยความที่การเดินถ่ายสตรีทนี่มันเป็นกิจกรรมที่โคตรโดดเดี่ยวและใช้สมาธิมากนะ สำหรับเราเองนี่ สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยเวลาเดินถ่ายรูปก็คือ “การฟังเพลง” โคตรเป็นความสุขส่วนหนึ่งของกิจกรรมการเดินถ่ายรูปในอัตราส่วน 30% และในขณะเดียวกันมันก็เป็นปัญหาของเรามายาวนาน (หรือความเรื่องมากก็ไม่รู้) ที่พยายามหาหูฟังที่ถูกใจในการเดินถ่ายรูปให้ได้ คือปกติไม่ว่าไปเที่ยวไหน จะเจอร้านหูฟังไม่ได้เลย ต้องขอเดินไปดูไปหยิบๆจับๆสักหน่อย แต่ไอ้หลายปีมานี่ เราก็ใช้หูฟังธรรมดาๆแบบมีสายมาตลอด ไอ้หูฟังไอโฟนที่มากะเครื่องนั่นล่ะ เพราะหูฟังที่เราชอบใช้ต้องขอเป็นแบบ Earbuds ด้วย (นึกหน้าตาไม่ออกก็ให้นึกถึงหูฟังไอโฟนน่ะ) เป็นคนที่ไม่ชอบหูฟัง In-ear เอาซะเลย!! เพราะ หนึ่ง..แม่งอายมากเวลาดึงออกมาจากหู.. ถามจริงเหอะมีใครดึงออกมาแล้วไม่มีขี้หูปลิวไสวออกมาเลยบ้าง.. ลองนึกว่าเดินไปเจอน้องๆที่รู้จัก ก็ต้องทักทายใช่มะ.. ทันใดนั้นก็ดึงหูฟังออกจากหู พรวดดดด… แต่เหตุผลที่สองสำคัญกว่า.. คือเดินถ่ายรูปเนี่ย มันคอนเซนเทรดกับสิ่งที่เราคิดๆมองๆหาอยู่ รถเริ๊ดขับผ่านไปมานี่จะเฉี่ยวชนตายพอดี เดินๆใส่หูฟังแบบนี้ไม่ได้ยินอะไรเลย ซึ่งส่วนใหญ่ในตลาดหูฟังมันก็ In-ear กันทั้งนั้น นี่แหล่ะ..คือความลำบากที่ทำให้เรายังไม่เจอหูฟังที่ใช่สักที เมื่อต้นปีที่ผ่านมา เป็นครั้งแรกที่เราตัดสินใจถอยหูฟังจริงจัง ซึ่งเป็นแบบ On ear (ก็คืออยู่บนใบหู แต่ไม่ได้ครอบหู) มาตัวหนึ่งคือ AKG Y500 ซึ่งเพิ่งวางขายทั่วโลกไปเมื่อปลายปีที่แล้ว (แต่ในไทยไม่เห็นใครเอามาขายนะ ไม่รู้ทำไม) เพราะไหนๆก็หา Earbuds ถูกใจไม่ได้…

Fujifilm เตรียมปล่อยกล้องฟิล์ม Instax Square ตัวใหม่ อนาล็อกตัวแรกของค่าย

หลังจาก Fujifilm เปิดตัวฟิล์ม Instax Sqaure ฟิล์ม Instax ได้รูปทันทีสัดส่วนสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่ฉะกับทาง Polaroid เรี่องลิขสิทธิ์กันอยู่พักนึง ซึ่งดูท่าที Fujifilm จะไปได้ดีกับตลาดนี้

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Agfa Optima 1035 Sensor ปี 1978 กล้องดีที่เพิ่งหากันเจอ

ถ้าแบรนด์ Olympus มีซีรี่ส์ Pen เป็นซีรี่ย์กล้องที่โด่งดังและผลิตต่อเนื่องหลายรุ่นยาวนานนับ 10 ปีตั้งแต่ 1960 ไม่ว่าจะ Pen EE , Pen D , Pen F (นี่ยังไม่นับรุ่นย่อยแบบเกินจะนับนิ้ว ยาวไปถึงยุค 1970) ฝั่งแบรนด์ยุโรปอย่าง Agfa ซึ่งเป็นแบรนด์โบร่ำโบราณมาเป็นร้อยปี ย่อมต้องมีของเด็ดเป็ดย่างอร่อยแบบนี้เก็บไว้เหมือนกัน นั่นก็คือซีรี่ส์ที่ชื่อว่า “Optima” Agfa นี่เค้าใช้คำว่า Optima มาตั้งแต่ยุค 1950s แล้วนะ จนกระทั่งมาในยุคปลายๆ 1960s เค้าได้เปลี่ยนมาใช้ Optima Sensor ให้มันดูไฮเทคขึ้น (สำหรับยุคนั้น) ซึ่งวันนี้เราจะมาคุยกันถึงซีรี่ส์นี้กัน รุ่นแรกที่มีการปรับเปลี่ยนมาก็คือ Agfa Optima 200 Sensor โดยโปรโมตว่า “ต่อไปนี้คุณจะถ่ายภาพโดยที่กล้องจะไม่สั่นแล้วเพราะปุ่มชัตเตอร์กดแล้วนุ่มมาก“ ( ชัตเตอร์หรือขนมปัง เอ๊ะ..เดี๋ยวว!!! แล้วสรุปแม่งเกี่ยวไรกะ Sensor วะ?? 555) ถึงจะงงกับปุ่มชัตเตอร์ว่าแม่งเกี่ยวอะไรกับคำว่า…