รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus 35 RC กล้องเล็กแห่งยุค ’70s

ถ้าพักนี้ได้ลองสำรวจร้านขายกล้องฟิล์มทั่วๆไปแล้ว ก็จะรู้ว่า..ราคากล้องฟิล์มยุค ’90s ขึ้นไป อันเป็นยุครุ่งเรืองแห่งกล้อง point & shoot นั้น กระโดดไปไกลลิบแบบคนที่เคยไม่สนใจเจ้ากล้องพวกนี้สักเท่าไหร่อย่างเรา ถึงกับช็อค.. อย่างวันก่อนเห็นราคา Fujifilm Natura Classica ซึ่งเมื่อสัก 3 ปีก่อน เราไปเดินร้านขายกล้องใหม่ๆนี่แหล่ะ เห็นเค้าวางเป็นของใหม่ค้างสต็อคในราคาสัก 7-8 พันบาทได้ ยังยึกยักลังเล เพราะตัวเองก็มี Fujifilm Klasse S อยู่แล้ว ก็เลยไม่ซื้อ พอมาวันนี้…. ของมือสอง ไม่มีกล่องอะไร ราคาปาเข้าไปเหยียบ 2 หมื่น!!! บ้าไปแล้ว… นี่ถ้าเราซื้อเก็บไว้คือราคาขึ้นเกือบ 3 เท่า แถมได้ใช้ฟรีๆ 3 ปี โอ้ยยยย.. บ่นมาพอและ… นี่ก็เลยเป็นเหตุผลที่ลองย้อนกลับไปดูกล้องที่เราชอบๆสมัยที่เขียนบล็อกแรกๆเมื่อ 5-6 ปีก่อนอีกครั้ง และนี่…ก็เป็นหนึ่งในกล้องที่เราชอบมากๆ เพราะมันทั้งเล็ก สวย สะพายออกไปเฉยๆก็ดูคูลแล้ว แถมประสิทธิภาพยังไม่ธรรมดาเลย แม้ว่าในช่วงนั้นที่เรารีวิว ราคามันจะตกราวๆ 4-5…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Leica Minilux ไฮโซเยอรมัน สอดไส้ยุ่น

สดๆเลยที่วันนี้เลื่อนฟีด facebook ไปมาแล้วแอบเห็นว่ากล้อง Leica คอมแพคสเปคที่แสนจะธรรมด๊าธรรมดาตัวนึง ถูกขายในราคาเฉียดหมื่นบาทเข้าไปแล้ว!! ทั้งที่จริงๆแล้วคุณภาพและราคาก่อนหน้านี้ตกอยู่ราวๆ 4-5 พันบาทเท่านั้นเอง แต่มันก็อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกไปแล้วในสถานการณ์ราคากล้องฟิล์มในปัจจุบัน (ขึ้นมายังกะข่าวสถานการณ์ราคาน้ำมัน) คือบางทีก็อยากทำความเข้าใจกับคนเล่นกล้องหน้าใหม่ว่า ไอ้เจ้า “Leica” เนี่ยก็ไม่ได้จำเป็นว่าแบรนด์นี้มันจะการันตีว่าต้อง “ดี” และราคา “แพง” เสมอไปนะ ในขณะที่กล้องฟิล์มราคาโหดร้ายขนาดนี้ได้ ส่วนหนึ่งเราก็ต้องยอมรับว่ามันเกิดจากความไม่รู้ของผู้เล่นใหม่ๆ (ซึ่งมีอยู่ทั่วโลกนั่นแหล่ะ) เผลอไปสร้าง Demand ตลาดอย่างไม่ตั้งใจ ผลักให้ราคาสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว บ่นๆตอนหัวๆเรื่องนี่จริงๆก็ไม่ได้แอนตี้ Leica แต่อย่างใด เพียงแต่เตือนสติกันไว้ ไอ้ที่ Leica รุ่นดีๆมันก็ดีจริงนั่นแหล่ะ อย่างเจ้ารุ่นที่วันนี้เราจะมาคุยกัน นั่นคือ Leica Minilux เจ้า Leica Minilux นี้คือพรีเมี่ยมคอมแพคที่เป็นคู่แข่งตั้งแต่อดีตกาลของ Contax T2 (ย้อนอ่านรีวิวได้) ช่วงกลางยุค ’90s นั้น ถือว่าเป็นช่วงที่แบรนด์ต่างๆผลิตกล้องระดับไฮเอนท์มาฟาดฟัดกันหนักข้อที่สุด วัสดุอย่างดี สเปคเทพๆอัดเข้าไป ไอ้กล้องประเภทคอมแพคเรือธงทั้งหลายนี่เลยกลายเป็นที่หมายปองของทั้งคนขายคนซื้อจนถึงบัดนี้ ในช่วงยุค ’90s เป็นช่วงที่เทคโนโลยีของญี่ปุ่นนั้นล้ำหน้ามากกว่าทางยุโรป นั่นทำให้กล้องในยุคนั้นคุณจะมาคาดหวังเทคโนโลยีจากฝรั่งไม่ได้เลย…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Contax T2 หล่อๆคมๆยุค 90’s

ภาพ Cover โดย MIKI Yoshihito สิ่งที่น่ากลัวมากๆอย่างนึงในรอบ 5-6 ปีที่เราเล่นกล้องฟิล์มมาอย่างจริงจังก็คือ “ราคากล้อง” หลายๆคนมักจะบ่นว่าทำไมกล้องฟิล์มขายกันแพงขนาดนี้… ซึ่งมันก็เป็นกันทั้งโลกนะ ไม่ใช่เฉพาะเมืองไทย เอาจริงๆแล้วไอ้เมืองไทยนี่น่ะ..ราคากล้องถูกกว่าที่อื่นซะด้วยซ้ำ เหตุผลก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร.. เพราะกล้องฟิล์มส่วนใหญ่ต้องการการ CLA หรือย่อมาจาก Clean , Lubricate , Adjust อันแปลเป็นไทยว่า ทำความสะอาด , หยอดน้ำมัน และจูนตั้งค่าต่างๆ ซึ่งงานพวกนี้ ต้องยอมรับว่านอกจากฝีมือช่างไทยจะไม่น้อยหน้าช่างใดในโลกหล้าแล้ว (อาจจะติดแค่ว่า ซ่อมกันข้ามปี..) ก็ยังมีราคาค่าแรงที่ถูกกว่าประเทศโลกที่หนึ่งทั้งหลายอย่าง ญี่ปุ่น , เยอรมัน อะไรเทือกๆนั้น ดังนั้น..เวลาใครจะไปตามหากล้องฟิล์มในต่างแดนเนี่ย เอาจริงๆ…ลองเดินหาตามแหล่งในเมืองไทยซะก่อนเนี่ยเวิร์คสุด ไม่เหนื่อยมาก ไม่เปลืองมาก แต่ก็ต้องระวังโจรทั้งหลายให้ดีละกัน อ่ะ…ออกนอกเรื่องยาวไปนิด จริงๆก็เกี่ยวๆอยู่เล็กน้อยเรื่องราคากล้อง ว่าไอ้เจ้ากล้องที่พูดถึงในวันนี้ก็อยู่ในขอบข่ายราคาพุ่งพรวดจนน่ากลัว เอาแค่ในรอบ 5-6 ปีที่ผ่านมาเนี่ย.. เราเคยสามารถซื้อมันได้ในราคาหมื่นนิดๆ แต่ปัจจุบันนั้น.. ต้องกำเงินไว้อย่างน้อย 2 หมื่นปลายๆ (ในสีปกติมาตรฐานอย่างสีแชมเปญนะ ถ้าเป็นสีประหลาดๆอย่าง ดำ…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Leica CL ไลก้าลูกครึ่ง

จำได้ว่าสมัยที่เล่นกล้องฟิล์มได้สักระยะนึง เริ่มรู้ตัวว่าชอบกล้องประเภท Rangefinder เอามากๆ เพราะมันคล่องตัวและสนุกกว่าสำหรับเรา จากเล่นพวก Fixed Lens ทั้งหลายในยุค ’70s อย่าง Olympus 35 DC , RC , SP อะไรแถวๆนั้น ก็เริ่มอยากจะได้กล้อง Rangefinder ที่เปลี่ยนเลนส์ได้บ้าง บวกกับเป็นคนชอบกล้องเล็กๆ แน่นอนเลยว่าถ้ามีความต้องการประมาณนี้ ทางเลือกแรกๆของคนเล่นกล้องฟิล์มก็คือ Leica CL แต่จนแล้วจนรอด.. เราก็ไม่เคยได้เป็นเจ้าของ Leica CL นะ ได้แต่ผ่านมือไปผ่านมือมา เพราะสุดท้าย… มันก็ไม่ได้เข้ากับชีวิตเราซะทีเดียว แถมตอนนี้ผ่านมือเราอยู่ก็ดันไม่เคยเอามาเขียนรีวิวสักที พอดีกับช่วงหลังๆมานี้ เห็นน้องเอิ้ต ภัทรวี เจ้าแห่งนักซื้อกล้องฟิล์มคนหนึ่งในสยามประเทศ (และกล้องของเราเอง ก็มักไปตกอยู่ในกำมือน้องอยู่หลายตัวแล้ว) ห้อยเจ้า Leica CL อยู่บ่อยๆ ด้วยความที่เพิ่งเริ่มทำคลิปใน Youtube Channel (ใครยังไม่ Subscribe นี่ไม่ได้นะ!! กดตรงนี้เลยๆ) ครั้นอยากจะกลับไปรีวิวกล้องที่เคยๆชอบ ก็ดันไม่ได้มีกล้องเยอะแยะเหมือนสมัยเล่นกล้องฟิล์มสัก…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Diana Instant Square

หลังจากการเปิดตัวของฟิล์ม Instant ฟอร์แมตล่าสุดของ Fujifilm นั่นคือ Fujifilm Instax Sqaure เมื่อสองปีก่อน ก็น่าจะพิสูจน์ในระดับนึงว่าตลาดนี้ค่อนข้างต้อนรับฟอร์แมต Sqaure เป็นอย่างดีทีเดียว โดยเฉพาะหลังจากที่ทาง Fujifilm รุกหนักกับกล้องรุ่นล่าสุดคือ SQ-6 ที่ดูสมเหตุสมผลทั้งราคาและคุณภาพ  ทาง Lomography เองก็หวังกับฟอร์แมตนี้ไม่น้อย เพียงแต่การเปิดตัวกล้องที่ใช้ฟิล์ม Instax Sqaure ตัวแรกของค่ายคือ Lomo’Instant Square กลับไปเปรี้ยงปร้างอย่างที่คาดการณ์กันไว้มากนัก จากประสบการณ์เราที่ลองใช้ก็คิดว่าความคล่องตัวในการใช้งานของมันไม่ค่อยมีเท่าที่ควร ด้วยวิธีการที่ต้องพับเปิด-ปิด และระยะเลนส์ที่ใช้ ถ้าจะเอาสวยน่ะก็สวยอยู่แล้ว แต่ก็น่าจะเป็นปัญหาหลักๆของเจ้าตัวนี้ไปด้วย นี่เลยกลายเป็นความพยายามครั้งใหม่ ที่ทาง Lomography หันมาแก้เกมให้ทันท่วงทีที่สุด และไม่ทับทางกับเจ้า Lomo’Instant Sqaure ไปด้วยในตัว การนำเอากล้อง Diana สุดคลาสสิกของพวกเขามาสร้างในฟอร์แมตฟิล์ม Sqaure แบบนี้เลยดูจะลงตัว เข้าท่าดี ตามเทรนของการออกผลิตภัณฑ์ของ Lomography ช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ ก็ยังคงใช้ Kickstarter เป็นตัวหยั่งเชิงตลาดและระดมทุน เจ้า Diana Instant…

รีวิวแบบบ้านๆ เลนส์ Leica Summaron 35mm f/2.8

ถ้านับเวลากันตั้งแต่เราหันมาใช้ Leica M อย่างจริงจัง ไล่มาตั้งแต่ Leica M2 ยัน Leica M6 TTL ก็ประมาณ 3 ปีกว่าๆได้ ซึ่งก็เหมือนกับหลายๆคนที่ก่อนหน้า Leica เราจะต้องเผชิญกับเส้นทางลูกผู้ชาย ที่ไม่ยอมใช้ Leica ตั้งแต่แรก จะต้องหันไปใช้ Voigtlander มั่งอะไรมั่ง แม้ว่าผู้คนจะสบประมาทว่า “สุดท้ายมึงก็ต้องมาจบที่ Leica” ก็ตาม (และมึงก็ต้องมาตายที่ Leica จริงๆนั่นแหล่ะ… แต่มันเป็นวิถีลูกผู้ชาย) เลนส์ที่คู่บุญด้วยกันมาแต่แรกคือ Carl Zeiss Biogon 35mm f/2 ZM ซึ่งจะว่ากันตามจริงก็ค่อนข้างพอใจกับผลงานมาตลอด จะติดก็ตรงขนาดกระบอกเลนส์ที่ยาวไปหน่อย และหนักไปนิด แต่ราคาก็ถูกกว่า Leica ทั้งหลายเป็นเท่าๆ แต่ตัวจบมันคงมีแต่ในนิยาย ความร้อนรุ่มในใจที่อยากลองหาเลนส์ที่ถูกใจกว่านี้ก็มีมาตลอดเวลา ครั้งแรกที่ตัดสินใจจริงๆคือเมื่อต้นปีที่ผ่านมา เราลองหันไปหาเจ้า Leica Summarit 35mm f/2.4 ซึ่งเป็นเลนส์ตัวใหม่ น้ำหนักเบา ราคาไม่แพงในระดับตัวแรงๆที่ตลาดเล่นกัน…

รีวิวสั้นจุ๊ด กล้องฟิล์ม Polaroid OneStep+ เจ้าเดิม..เพิ่มเติมที่ Bluetooth

ยังไม่ทันจะครบปีดีเลย Polaroid Onestep2 ก็มีการอัพเดทไปแล้วถึงสองรอบ ว่ากันมาตั้งแต่ Minor change คือรุ่น Onestep2 Viewfinder ที่ถ้าไม่ใช่ขาเนิร์ดโพลารอยด์ก็คงไม่รู้ว่ามีอะไรใหม่วะ? จนพี่แกต้องออกเป็นรุ่นสีพิเศษ Mint Limited ออกมาด้วย เพราะการมี Viewfinder เพิ่มขึ้นมาก็งงว่าแล้วเดิมทีที่เรามองๆกันนั่น…ไม่ใช่ Viewfinder หรอไงวะ!!! จริงๆแล้ว Viewfinder ใหม่ก็คือแก้ปัญหาการเหลื่อมของภาพเป็นหลักนั่นแหล่ะนะ และนี่เป็นครั้งที่สองแล้ว แต่ครั้งนี้จะนับว่าเป็น Major change ได้มั๊ยนะ? เรียกว่าเพิ่มสมรรถนะขึ้นมาครั้งสำคัญละกัน ที่เรียกว่าสำคัญจนต้องเอามารีวิวให้ดูกันสักหน่อยนี่ก็เพราะ การที่โพลารอยด์ยัดเอา Bluetooth เข้ามาเพื่อให้กล้องเชื่อมต่อกับมือถือได้นั้น.. ไม่ใช่ขี้ๆ!! มันกลายเป็นนวัตกรรมที่ชวนให้คิดไปในวันข้างหน้าได้อีกหลายๆอย่างเลยทีเดียว มาดูเจ้า Polaroid Onestep+ กันเลยดีกว่า เจ้านี่ถ้าดูจากรูปร่างภาพนอกก็แทบไม่มีอะไรเปลี่ยน จะเห็นได้ชัดๆก็มี 3 จุดนั่นคือ สีบอดี้.. พี่แกออกมาเป็นสีดำสนิทเลย ซึ่งยังไม่เคยมีมาก่อน และออกมาแค่สีเดียวก่อนด้วย ประมาณว่าให้คนห้อยแล้วรู้เลยว่านี่มึงรุ่น Onestep+ นะเว้ย ส่วนต่อมาก็คือที่ด้านบนของกล้องจะเห็นสวิทซ์ปรับเปลี่ยนระยะโฟกัสได้ อ่า…อันนี้ถือว่าดีมากเลย กล้องตัวนี้ได้เพิ่มระยะ 30-90 cm. ขึ้นมาสำหรับการถ่าย…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus XA4 Macro ที่สุดของสแนปยุค ’80s

  ระหว่างทริปโตเกียวเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ตอนแรกกะว่าจะไปเดินดูตลาดกล้องฟิล์มเล่นๆ ตั้งใจไปถ่ายเป็น Vlog  แนะนำร้านกล้องฟิล์มที่โตเกียวไปด้วย ซึ่งก็ได้ทำการเดินสำรวจไปสิบกว่าร้านฮิตๆ โดยมีปณิธานเอาไว้ว่า “เฮ้ย! มาทำคลิปป้ายยา เอ้ย! ให้ความรู้ผู้คนเว้ย! เราต้องไม่เสียตังค์กับอะไรพวกนี้เด็ดขาด” ผ่านไปสองร้าน…  Olympus XA 4 Macro มาอยู่ในมือกูได้ไงก็ไม่รู้….  จะว่าไปการซื้อกล้องที่โตเกียว หลายๆคนชอบคิดว่ามันจะได้ของถูก แต่เปล่าเลย…แม่งก็พอกับซื้อเมืองไทยนั่นแหล่ะ (ถ้าร้านที่ดังๆทั่วไปนี่ก็แพงกว่าด้วยซ้ำ) ราคาตลาดโลกนี่เค้ารู้กันหมด แต่ข้อดีก็คือเราได้จับตัวเป็นๆ สมมติเราชอบกล้องรุ่นนี้ ไม่ได้แปลว่าเดินเข้าไปในร้านแล้วก็ซื้อได้เลยสักหน่อย ก็ต้องอาศัยโชคชะตาประกอบด้วย ชอบก็ซื้อ ไม่ชอบก็ซื้อ เอ้ย..อย่าไปซื้อ! ง่ายดี แถมส่วนใหญ่ร้านที่นี่ก็ไม่ค่อยมีย้อมแมวกันหรอก เชื่อใจกันได้ในระดับนึง ใครติดตามบล็อกเรามาหลายปีก็น่าจะเคยอ่านเรารีวิวกล้อง Olympus XA ไปแล้ว (ย้อนอ่านรีวิวเดิมได้) ซึ่งตอนนั้นก็เอาไปรีวิวถ่ายที่ญี่ปุ่นเหมือนกัน ถ้าให้นึกไวๆกล้องฟิล์มที่ชอบที่สุดสัก 5 อันดับ เจ้า Olympus XA ก็เป็นหนึ่งในนั้นแน่นอน แล้วทำไมยังจะซื้อ Olympus XA 4 Macro ล่ะ? จริงๆเจ้านี่เป็นกล้องที่เราอยากลองมานานแล้ว ด้วยความที่เป็นกล้องหายากตัวนึง…

หมดปัญหาการเลือกใช้ฟิล์ม กับตารางเทียบฟิล์มสี 27 ตัว แบบช็อตต่อช็อต!

เคยเจอปัญหาตัดสินใจเลือกฟิล์มสีไม่ได้มั๊ย? ฟิล์มสีตัวไหนเป็นยังไง? บอกเพื่อนให้ส่งภาพตัวอย่างให้ดู มันก็ถ่ายมาคนละแสง คนละกล้อง จะไปเทียบกันได้ไงกันล่ะ? ปัญหานี้จะหมดไป..นี่คือโปรเจคที่เราคิดและพยายามทำมานับปีแล้ว ทดลองอยู่กันหลายรอบ กว่าจะได้ผลที่ใกล้เคียงที่สุด คอนเซปมันก็คือ… เราจะเอาฟิล์มสีขนาด 35mm ที่ยังมีขายอยู่ในโลกนี้ (ไม่เอาฟิล์มบูด และไม่เอาฟิล์มที่เลิกผลิตไปแล้ว) จับมาเทียบกันให้ได้มากที่สุดแบบช็อตเดียวกันเป๊ะๆ! เพราะเรามักเจอคำถามเรื่องการเทียบฟิล์มแต่ละตัว ซึ่ง..มันเอามาเทียบกันไม่ได้สิ!! ถ่ายกันคนละกล้อง คนละเลนส์ คนละแสง คนละสี คนละสถานที่ มันจะดูออกได้ยังไงกัน!!! ซึ่งเดิมทีฟิล์มสีที่ขายกันอยู่มันมากกว่านี้ แต่ปัจจุบันก็เริ่มหายหน้าไปเรื่อยๆ จนแม้แต่ไอ้ที่ได้เอามาเทียบในตารางนี้ ปัจจุบันก็เลิกผลิตไปแล้วอีกก็มี ในท้ายที่สุดนี้..เราคัดเลือกฟิล์มทั้งหมดมาได้ 27 ชนิด (มียกเว้นฟิล์มหนัง Cinestill 800T ที่ถ่ายทั้งแบบ +1 stop และปกติ เอาไว้ด้วย เพราะตัวมันเองเป็น White Balance แบบ Tungstein สีแบบตั้ง ISO ตรงๆอาจจะเทียบกับชาวบ้านไม่ค่อยได้) มีทั้งฟิล์มสีเนกาทีฟ และฟิล์มสีสไลด์ คิดว่าคงเป็นการเทียบฟิล์มแบบช็อตต่อช็อตที่มากที่สุดที่มีคนเคยทำแล้วล่ะ เราพยายามเทียบด้วยแสงแดดตามธรรมชาติ จึงต้องอาศัยช่วงเดือนที่แดดดี ฟ้าโปร่ง และต้องทำเวลาให้ได้เร็วที่สุด เพื่อให้ทิศทางของแสงเปลี่ยนน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Agfa Optima 1035 Sensor ปี 1978 กล้องดีที่เพิ่งหากันเจอ

ถ้าแบรนด์ Olympus มีซีรี่ส์ Pen เป็นซีรี่ย์กล้องที่โด่งดังและผลิตต่อเนื่องหลายรุ่นยาวนานนับ 10 ปีตั้งแต่ 1960 ไม่ว่าจะ Pen EE , Pen D , Pen F (นี่ยังไม่นับรุ่นย่อยแบบเกินจะนับนิ้ว ยาวไปถึงยุค 1970) ฝั่งแบรนด์ยุโรปอย่าง Agfa ซึ่งเป็นแบรนด์โบร่ำโบราณมาเป็นร้อยปี ย่อมต้องมีของเด็ดเป็ดย่างอร่อยแบบนี้เก็บไว้เหมือนกัน นั่นก็คือซีรี่ส์ที่ชื่อว่า “Optima” Agfa นี่เค้าใช้คำว่า Optima มาตั้งแต่ยุค 1950s แล้วนะ จนกระทั่งมาในยุคปลายๆ 1960s เค้าได้เปลี่ยนมาใช้ Optima Sensor ให้มันดูไฮเทคขึ้น (สำหรับยุคนั้น) ซึ่งวันนี้เราจะมาคุยกันถึงซีรี่ส์นี้กัน รุ่นแรกที่มีการปรับเปลี่ยนมาก็คือ Agfa Optima 200 Sensor โดยโปรโมตว่า “ต่อไปนี้คุณจะถ่ายภาพโดยที่กล้องจะไม่สั่นแล้วเพราะปุ่มชัตเตอร์กดแล้วนุ่มมาก“ ( ชัตเตอร์หรือขนมปัง เอ๊ะ..เดี๋ยวว!!! แล้วสรุปแม่งเกี่ยวไรกะ Sensor วะ?? 555) ถึงจะงงกับปุ่มชัตเตอร์ว่าแม่งเกี่ยวอะไรกับคำว่า…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus C-AF ดึกดำบรรพ์ออโต้

เห็นช่วงนี้ฮิตกล้องออโต้กันจั๊งเลยย อาจจะเพราะคนอยากลองเล่นฟิล์มแต่ก็ไม่อยากปรับอะไรยากๆก็เป็นได้ จนตอนนี้ราคาเหล่ากล้องออโต้น้อยใหญ่พากันก้าวกระโดดกันไปไกลเหลือเกิน ว่ากันถึงกล้องออโต้นี่ถ้าจะให้เล่าความเป็นมา ก็อาจจะต้องแบ่งออกตามช่วงเวลาที่มันได้ถือกำเนิด พัฒนา จนถึงวาระสุดท้ายของกล้องฟิล์ม นับๆดูแล้วก็น่าจะใช้เวลาราวๆ 20 กว่าปีในตลาดเห็นจะได้ ย้อนกลับไปในช่วงยุค ’70s แบรนด์แรกที่นำเสนอเทคโนโลยี ‘Autofocus’ สู่วงการถ่ายภาพคือ Leica นะ แต่จนแล้วจนรอดปรากฏว่าคนที่พาสู่ตลาดจริงๆจังๆเป็นเจ้าแรก (หมายถึงผลิตขายสู่ตลาดนั่นแหล่ะ) คือ Konica กับกล้องรุ่น C35 AF ในปี 1977 ซึ่งเราเคยพูดถึงอยู่เหมือนกันเมื่อนานมาแล้ว แต่ที่จะพูดถึงในวันนี้ ไม่ใช่ตัวนี้ 555 ตัวที่จะพูดถึงในวันนี้คือ Olympus C-AF อันเป็นกล้องฟิล์มออโต้โฟกัสตัวแรกของแบรนด์ Olympus ซึ่งวางจำหน่ายในปี 1981 หรือราวๆเกือบ 40 ปีที่แล้ว อันจะว่าไปถึงเทคโนโลยีออโต้โฟกัสในยุคแรกๆนั้น ก็ไม่ได้จะฉลาดอะไรเหมือนออโต้โฟกัสในปัจจุบันนี้นะ ให้อธิบายหลักการทำงานง่ายๆก็คือมันเป็นกล้อง Zone Focus หรือกล้องแบบกะระยะที่มีแสงอินฟราเรดยิงออกไปเพื่อช่วยหาระยะของวัตถุให้ แล้วกล้องมันก็จะปรับโฟกัสเป็น Zone ใกล้เคียงกับวัตถุนั้นๆ แปลว่า “มันจะไม่ได้โฟกัสเป๊ะๆ 100%” แต่ก็นั่นแหล่ะ.. มันคือความใหม่มากๆในยุคปี 1981…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Lomo’Instant Sqaure กล้องที่ใช้ฟิล์ม Instax Square แท้ๆตัวแรก

มีการฮึ่มๆกันเมื่อหลายเดือนก่อน ระหว่าง Polaroid และ Fujifilm เกี่ยวกับที่ทาง Fujifilm เริ่มสายการผลิตฟิล์ม Instant ตัวใหม่ที่ได้ภาพทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือที่เรียกว่า Fujifilm Instax Square Polaroid เตรียมฟ้องแล้ว!! Fujifilm ทำฟิล์ม Instax Square ลอกเลียนแบบ หลังจากประสบความสำเร็จกับ Instax Mini และ Instax Wide อย่างต่อเนื่อง ขายดีโคตรๆไปทั่วโลก จนกลายเป็นสินค้าตัวนึงที่ช่วยพลิกตลาดฟิล์มให้ฟื้นคืนกลับมาฟู่ฟ้าอีกครั้ง แต่ประเด็นขัดแย้งมันก็เกิดจากว่าไอ้เจ้า Fujifilm Instax Square นี่มันดันมีรูปร่างหน้าตาคล้ายเจ้าฟิล์มของ Polaroid แบบมาตรฐานที่รู้จักกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่ยุค ’70s จนเป็นเอกลักษณ์ที่ใครๆก็รู้จัก Anyway… แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เราจะมาคุยกันในวันนี้ ช่างพี่สองคนนั้นแม่งไปเหอะ… 555 มาดูเรื่องของเรากันดีกว่า หลังจากที่ฟิล์ม Fujifilm Instax Sqaure วางตลาดเมื่อปีที่แล้ว มันก็เพิ่งจะมีกล้องอยู่แค่รุ่นเดียวเท่านั้นเองที่ใช้ได้ นั่นคือกล้อง Fujifilm SQ-10 ซึ่งมันก็เป็นกล้อง Hybrid…