รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus Trip 35 ราคามัธยม ภาพคมระดับมหาลัย

ถ้านั่งนับว่าเราเขียนรีวิวกล้องฟิล์มมานานเท่าไหร่แล้วนะ..  1.. 2.. 3.. โห จะ 4  ปีอยู่แล้วเนี่ยยยย ซึ่งถ้าใครติดตามอ่านบล็อกเรามาจะสังเกตว่าเราเลือกจะรีวิวกล้องฟิล์ม Olympus เป็นส่วนใหญ่เลย ตั้งแต่สมัย Olympus Pen EE , Olympus Pen F หรืออย่าง Olympus 35 DC นี่ตั้งแต่ไม่มีใครสนใจใยดีมันเลยอ่ะ แต่จะมาหาว่าเราได้ตังค์มาเขียนก็ไม่ได้นะ เพราะไอ้กล้องพวกนี้นี่อายุปาเข้าไปรุ่นพ่อรุ่นปู่กันแล้ว คงไม่มีวางอยู่ตามห้างไรงี้ แต่กล้องฟิล์มอีกตัวที่เราดันไม่ได้เขียนถึงสักที แม้ว่ามันจะเป็นกล้องสุดฮิตตัวนึงที่คนเล่นกล้องฟิล์มแรกๆจะต้องอยากได้กันบ้างล่ะ นั่นคือ Olympus Trip 35 เอาจริงๆแล้วเราพยายามจะรีวิวมันอยู่หลายครั้ง เพราะอย่างช่วงสัก 2 ปีก่อนเป็นช่วงที่เราเทสกล้องฟิล์มเยอะมาก หนึ่งในนั้นที่เทสเยอะจนเรียกว่าซ่อมไปเป็นสิบตัวก็คือเจ้านี่แหล่ะ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เขียนถึงสักที รอบนี้ได้ฤกษ์จริงๆที่จะเขียนถึงล่ะนะ.. Olympus Trip 35 เป็นกล้องที่ยอดขายถล่มทะลายในยุคสมัยของมัน ขายได้เท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่มันผลิตออกมาเกิน 10 ล้านตัว!!! แม่เจ้า.. นอกจากขายได้เยอะ มันก็มีอายุการผลิตที่ยืนนาน (จนเมื่อย) เลยทีเดียว คือตั้งแต่ปี 1968 ถึง…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Polaroid OneStep 2 มันฟื้นมาจากหลุม

ใครจะไปเชื่อว่า กล้องฟิล์มที่เคยถูกหัวเราะเยาะว่าเป็นพวกหลงยุค “นี่มันยุคดิจิตอลแล้วเว้ยย!” และแบรนด์ที่ลาโลกไปสิบกว่าปีอย่าง Polaroid จะกลับมาผลิตกล้องและฟิล์มกันใหม่ แต่ที่สำคัญ…คือคนที่ซื้อน่ะ.. วัยรุ่นทั้งนั้นเถอะคุณ ย้อนกลับไปเมื่อปี 2008 บริษัท Polaroid ประกาศหยุดผลิตฟิล์ม Polaroid ทั้งหมดอย่างเป็นทางการ (ก่อนหน้านั้นคือหยุดผลิตกล้องไปแล้ว) นำมาซึ่งคราบน้ำตาของเหล่าคนรัก Polaroid แต่ก็มีพวกเนิร์ดพวกนึง ไม่ปล่อยให้เป็นแค่ความเศร้าใจ พี่แกกลับลุกขึ้นเดินกำตังค์ไปซื้อเครื่องผลิตฟิล์มต่อจาก Polaroid ที่ไม่ใช่ราคาบาทสองบาท แต่ในราคา 3.1 ล้านดอลล่าห์!!! ไม่เนิร์ดอย่างเดียว แม่งรวยมากด้วย.. พวกเขาได้ก่อตั้งบริษัทใหม่ที่ชื่อว่า “โครงการเป็นไปไม่ได้” หรือ “Impossible Project” (จะแปลทำไม…) ทำการผลิตฟิล์ม Polaroid ออกมาขายต่อไปในชื่อ “โครงการเป็นไปไม่ได้” หรือ “Impossible Project” (ก็ยังเล่นซ้ำ) และยังเอากล้อง Polaroid เก่าๆมาซ่อมขายด้วย ฟังดูไม่น่ารอดได้เลยใช่มั๊ย…แต่… โทษที… พวกเค้าดันรอดว่ะ.. ปี 2017 พวกบ้านั่น..ดันขายฟิล์มได้เป็นล้านกล่องจนมีตังค์กลับไปซื้อหุ้นบริษัท Polaroid ได้สำเร็จอีกต่างหาก!! เลยเป็นผลพวงไปสู่การผนวกเอา Impossible…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ กล้อง Rollei 35 กล้องฟิล์มฟูลเฟรมที่เล็กที่สุดในโลก

“ไปอยู่ไหนมาเนี่ยยยย…ไม่รู้จักรีวิวซะตั้งนานแล้วมึงเอ๊ย!!” เสียงจากก้นบึ้งในฟากฝั่งซ้ายของความคิด กำลังบ่นไปถึงฟากฝั่งขวาของจิตสำนึกตัวเองอยู่ ในความเป็นจริงแล้วเราควรจะต้องเขียนถึงเจ้ากล้อง Rollei 35 นี่มาตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนด้วยซ้ำ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เคยได้เขียนถึงมันสักที.. ในบรรดากล้องที่มือใหม่กล้องฟิล์มจะต้องสนใจเป็นอันดับต้นๆ ท็อป 5 อันดับจะต้องมี Rollei 35 อย่างแน่นอน เหตุเพราะหน้าตาอันหล่อเหลาของมัน ขนาดที่เล็กจิ้มลิ้ม วัสดุชั้นเลิศ ใช้งานยังไงนี่ก็ช่างแม่งไป ยังไงก็ยอมควักตังจ่าย วันนี้เป็นฤกษ์ดีที่เราจะหยิบเจ้ากล้องระดับตำนานตัวนี้มารีวิวให้ได้อ่านกันอย่างจริงจัง จั่วหัวว่า “กล้องฟิล์มฟูลเฟรมที่เล็กที่สุดในโลก” ..ฟังดูมึงโม้แน่ๆ! ก็จริง.. เขียนให้คนสนใจไปงั้นแหล่ะ 555 เฮ้ย!! มันเล็กที่สุดจริงๆนะ เพราะอันนี้มันฟูลเฟรมน่ะเว้ย!! แต่ในโลกหรือเปล่าไม่ค่อยแน่ใจ 555 เอาน่าๆ..ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงอ่ะบอกเล่อ.. Rollei 35 เปิดตัวครั้งแรกในงาน Photokina เมื่อปี 1966 หรือเมื่อ 51 ปีที่แล้ว งาน Photokina นี้คืองานมหกรรมโชว์นวัตกรรมเกี่ยวกับวงการถ่ายภาพประจำปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกที่มีมายาวนานถึงปัจจุบัน ซึ่งแบรนด์ Rollei ในสมัยนั้นก็ถือว่าเป็นแบรนด์กล้องระดับแถวหน้า (จริงๆเขาดังมากๆก็ช่วงยุค ’30-60’s กับเจ้ากล้อง Rolleiflex จนกลายเป็น Generic กล้องชนิดหนึ่งไปเลย)…

รีวิวแบบบ้านๆ กล้องลูกครึ่งฟิล์ม/ดิจิตอล Fujifilm Instax Square

ช่วง 1 ปีที่ผ่านมา ตลาดกล้องฟิล์มประเภท Instant หรือที่สมัยก่อนเค้าเรียกกันว่าโพลารอยด์เนี่ย ดุเดือดมาก! ไม่ว่าจะเป็นการออกกล้องฟิล์ม Instant ของ  Leica ที่ชื่อว่า Sofort รวมถึงการออกกล้องหลายๆรุ่นที่แข่งกันระหว่าง Lomography , Fujifilm อีกหลากหลายรุ่น จนตอนนี้กล้องฟิล์ม Instant เต็มไปหมด เลือกกันไม่ถูกเลย.. ความดุระดับนี้ก็คงเป็นเพราะมันฮิตมาก ลูกเล็กเด็กแดง เฮ้ย.. ลูกเด็กเล็กแดง เอ๊ะ.. เรียงไงวะ.. เออช่างมัน..  แต่ผู้ที่คุมตลาดจริงๆก็หนีไม่พ้น Fujifilm เพราะเค้าเป็นคนผลิตฟิล์มที่ใช้สำหรับทุกยี่ห้อที่ว่ามา ในตลาดตอนนี้มีหลักๆอยู่สองขนาด ก็คือ Instax Mini เป็นฟิล์มขนาดเล็กสุด ขายมากที่สุด เพราะมันอยู่มานานเป็นยี่สิบปีแล้ว ส่วนขนาดใหม่สุดก็เป็น Instax Wide ที่ทำตลาดมาได้สัก 3-4 ปี แต่ก็เริ่มฮิตไม่น้อยเลยด้วยขนาดที่ใหญ่สะใจ เต็มตา (แต่ราคาก็ใหญ่สะใจไปด้วย) ไอ้ปัญหาที่ว่า Instax Mini ก็เล็กไปหน่อย ไอ้ Instax Wide ก็ใหญ่ดีนะ..แต่มันเลยทำให้กล้องตัวใหญ่ตามฟิล์มไปด้วย…

รีวิวโคตรสั้น กล้อง Lomography Automat Glass ฉบับใหม่พิเศษ

ก่อนหน้านี้ไม่นาน ก็สักปลายปีที่แล้ว Lomography เค้าออกกล้อง Instant ตัวใหม่ที่ชื่อว่า Automat ขึ้นมา ซึ่งเราก็เคยรีวิวเอาไว้แล้วล่ะ ย้อนกลับไปอ่านกันได้ แต่ในเวลาไล่เลี่ยกันนั้นเอง Leica แบรนด์กล้องไฮโซก็ดันประกาศตัวลงมาท้ารบด้วย Leica Sofort เช่นกัน ทำเอาหนาวๆร้อนๆกันไปหมด …ซึ่งเราก็เคยรีวิวเอาไว้อีกเช่นกัน การมาถึงของ Leica Sofort พกเอาคุณภาพภาพที่ดีกว่า Lomo Automat อยู่ในระดับนึง นั่นเพราะเลนส์ที่ใช้ แกใช้เลนส์ที่ทำจากกระจก ในขณะที่ Automat ยังคงเป็นเลนส์พลาสติกในแบบที่เคยๆทำมาตลอด แต่นอกนั้นแล้ว คุณสมบัติการใช้งานต่างๆก็ฟัดเหวี่ยงกันแบบข้อดีข้อเสียต่างกันไปแล้วแต่ใครจะเลือกตัวไหน ในที่สุด Lomography ก็ทนไม่ไหว ผลิต Automat ฉบับพิเศษที่ชื่อว่า “Automat Glass” เปลี่ยนเจ้าเลนส์พลาสติกเป็นเลนส์แก้วบ้าง เพื่อคุณภาพภาพที่คมกว่า แต่ถ้าแค่เปลี่ยนเฉยๆก็ดูใจร้ายกับ Automat รุ่นเดิมไปนะ… เจ้า Automat Glass เลยมาพร้อมความแตกต่างที่ระยะเลนส์ 38mm. เทียบเท่า Full-Frame ที่ 21mm. เรียกว่า…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Contax TVS II โปรดอย่ามองข้ามเลนส์ซูม

หลังๆนี่เทรนกล้องคอมแพคฟิล์มมันมามากขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีก็เซ็งที่ราคามันก็ขึ้นเอาๆ หลายๆตัวราคาก็โอเว่อร์เกินคุณภาพไปเยอะ เราเคยยกตัวอย่างอย่าง Ricoh GR-1 อันถือได้ว่าเป็นกล้องคอมแพคตัวแรกๆที่เกิดปรากฏการณ์อัพราคาไปจนเกินคุณภาพของมัน หรืออย่างล่าสุดที่รู้สึกว่าเฮ้ย!! เกินไปและนะ!! คือ Olympus mju II เดิมทีเดียวนี่ราคาสัก 1,000 ถึง 2,000 ก็เรียกว่ายังโอเค มันก็เริ่มกระโดดไป 3,000… เออกัดฟันเว้ย.. ล่าสุด..ได้ข่าวว่ามีถึง 6,000-7,000 แล้ว!! เฮ้ย..เดี๋ยวๆใจเย็นๆ มันดีน่ะใช่..แต่สำหรับราคาเดิมของมันไง ไม่ใช่ราคานี้เว้ยเฮ้ย!! ไม่เป็นไร…เรายังพยายามหากล้องที่มันเจ๋งเว้ย!! แต่ไม่ค่อยมีใครเหลียวแลและราคายังไม่แรงมากมานำเสนอต่อไป สำหรับวันนี้…ขอนำเสนอ Contax TVS II กล้องคอมแพคพรีเมี่ยมที่เป็นเลนส์ซูม!! เราจะมาทำลายความเชื่อว่า “เลนส์ซูมมันแย่” กันสักหน่อย จะว่ากันแล้ว ยี่ห้อ Contax นี่ถือได้ว่าเป็นกล้องฟิล์มระดับไฮโซโฮ่ฮิ้วจากเยอรมัน หายใจรดต้นคอ Leica กันมาแต่ตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองซะอีก จนโดนย้ายสัญชาติมาเป็นแบรนด์ญี่ปุ่นในช่วงปลายๆศตวรรษที่ 20  และล้มหายตายจากไป เหลือเศษซากอารยธรรมไว้คือแบรนด์ Carl Zeiss (ปัจจุบันก็ไปอยู่ภายใต้ร่มของ Sony) อันเป็นเลนส์คู่บุญกับกล้อง Contax มาโดยตลอด ซึ่งก็นับได้ว่ามันเป็นชื่อที่การันตีได้เลยว่าเป็นกล้องคุณภาพดีแทบทุกตัว แต่ถ้าพูดถึงเฉพาะกล้องพรีเมี่ยมคอมแพคในยุค…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Ricoh GR1 เจ้าคุณปู่สตรีทคอมแพค

ช่วงปีสองปีมานี้ เทรนกล้องฟิล์มที่ฮิตแรงมากๆคือพวกกล้องคอมแพคทั้งหลาย เดี๋ยวๆ..อะไรคือกล้องคอมแพควะ? ต้องมีอีกหลายคนส่งมโนสำนึกโพล่งขึ้นมาระหว่างอ่านแน่ๆ… กล้องคอมแพคฟิล์ม ถ้าจะว่ากันตามประวัติศาสตร์แล้ว… (โคตรจริงจัง) มันเริ่มถือกำเนิดอย่างชัดเจนในยุค ’80s ช่วงที่เทคโนโลยีกล้องเริ่มมีความพยายามให้มันมีขนาดเล็ก เบา และทำงานง่ายๆ อันนี้ก็จะเริ่มมีระบบ “ออโต้โฟกัส” เกิดขึ้นมา ไอ้ฟังก์ชั่นทั้งหลายที่ว่ามานี้ ทำให้กล้องฟิล์มมันพึ่งพาระบบไฟฟ้า 100% ก็ว่าได้ ซึ่งผิดไปจากยุค ’60-’70s ที่กล้องฟิล์มมักจะมีความพยายามที่จะไม่มีความจำเป็นต้องใช้ไฟฟ้าเลย ทำให้มันมีความคงทนกว่า ซ่อมง่ายกว่า นอกจากนี้วัสดุของกล้องในยุคกล้องคอมแพคก็เป็นพลาสติก ทำให้มันพังง่ายเข้าไปอีก… ไอ้ที่พูดมาทั้งหมดนี้มีแต่บั่นทอนความอยากทั้งนั้นเลย… 555 แต่จริงๆแล้วมันเป็นกล้องที่ได้รับความนิยมมากๆในช่วงยุค ’80-’90s เพราะมันสะดวกมากขึ้นๆเรื่อยๆ และคุณภาพก็ดีขึ้นๆเรื่อยๆด้วย ยิ่งในยุคบั้นปลายของยุคฟิล์มรุ่งเรืองด้วยแล้ว ประมาณยุค ’90 ถึงปี 2000 เทคโนโลยีมันก้าวไปถึงจุดที่สามารถผลิตกล้องคอมแพคที่คุณภาพสูงๆแทบจะทำงานแทนกล้องใหญ่ได้เลย เราเรียกกันว่า “กล้องพรีเมี่ยมคอมแพค” เจ้ากล้องพรีเมี่ยมคอมแพคนี้ มียี่ห้อและรุ่นที่โดดเด่นเป็นตำนานมากมาย ซึ่งเราเคยรีวิวไปแล้วอย่าง Fujifilm Klasse เป็นต้น (และจะตามมาเพิ่มในไม่ช้านี้) แต่วันนี้จะมาพูดถึงอีกรุ่นที่เรียกว่า ฮิตที่สุดรุ่นหนึ่ง จนกลายเป็นชื่อรุ่นที่พัฒนามาเป็นกล้องดิจิตอลในปัจจุบันเลยด้วยซ้ำ นั่นคือ Ricoh GR1 Ricoh GR1…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบฟาดฟัน Leica Sofort ปะทะ Lomo’Instant Automat

“Leica ทำกล้องโพลารอยด์ด้วยว่ะ!” ผู้คนโพสมันฮึ่มเลยเมื่อมีการปล่อยข่าวเมื่อกลางปีที่แล้ว (จริงๆไอ้คำว่า “โพลารอยด์” นี่ก็ไม่แน่ใจว่าเด็กเดี๋ยวนี้จะเข้าใจมั๊ยวะ?)  เพราะงงชิบหายเลยที่อยู่ๆแบรนด์ไฮโซอย่าง Leica จู่ๆจะกระโดดเข้ามาเล่นตลาดเด็กๆแบบนี้ ถ้ามองในเชิงการตลาดแล้ว ความต้องการของกล้องประเภท Instant มีอยู่ค่อนข้างสูง (ชื่อประเภทกล้องแบบนี้อย่างเป็นทางการนะ.. เค้าเรียกว่า Instant) จากยอดขายฟิล์มประเภท Instant ของ Fujifilm ที่ชื่อว่า Instax Mini สูงขึ้นเรื่อยๆติดๆกันหลายปี แม้ว่ามันจะถือกำเนิดมาสิบกว่าปีแล้ว และโลกเปลี่ยนผ่านไปสู่ดิจิตอลเต็มตัว แม้แต่ Amazon.com ทุกวันนี้ลองเข้าไปดูในเวบได้ Best Seller ของหมวดถ่ายภาพทั้งหมด (รวมทั้งดิจิตอลด้วย) ก็ยังคงเป็นฟิล์ม Fujifilm Instax mini ที่เป็นสินค้าขายดีที่สุด ซึ่งถ้าเห็นแบบนี้ก็คงไม่แปลกใจว่าทำไม Leica ถึงกระโดดลงมาเล่นในตลาดนี้บ้าง Leica Sofort เริ่มทำตลาดตั้งแต่ช่วงปลายปี 2016 เราจะเห็นได้ตั้งแต่เหล่าช่างภาพรุ่นใหม่ที่ดังๆทั่วโลก หันมาแขวนกล้อง Sofort ถ่ายอัพลง Instagram กันเป็นว่าเล่น ลามมาถึงเมืองไทยที่เหล่าเด็กวัยรุ่นเก๋ๆ ได้ถือถ่ายก่อนใคร ด้วยราคาที่เทียบกับในท้องตลาดทั้งแบรนด์ Fujifilm และ Lomography ที่ต่างผลิตกล้องประเภทนี้ออกมา…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Lomo ‘Instant Automat เล็ก หล่อ สบาย

เป็นปีที่พีคมากสำหรับวงการกล้องฟิล์ม โดยเฉพาะสายฟิล์ม Instant หรือสมัยก่อนมันก็คือฟิล์ม Polaroid นั่นแหล่ะ การกำเนิดมาของฟิล์ม Fujifilm Instax ถือว่าเป็นการต่ออายุ ไม่สิ..เป็นเจเนอเรชั่นใหม่ของฟิล์มก็ได้นะ นับตั้งแต่ Fujifilm Instax Mini กำเนิดมาสัก 17-18 ปี ได้แล้ว มีกล้องที่ใช้ฟิล์มตัวนี้ออกมาขายมากมายหลากหลายรุ่น แต่หลักๆก็คือเป็นยี่ห้อ Fujifilm และ Lomography นั่นแหล่ะ.. ล่าสุดก็ยังมี Leica กระโดดลงมาเล่นอีกด้วย ซึ่งเราจะเอามารีวิวต่อไป กล้องประเภท Instant นี่ดียังไง… ทำไมถึงฮิตยาวนานจัง.. ตรงๆเลย… จีบสาวแม่งได้ผลมานักต่อนัก ถ่ายปุ๊ป..ยื่นรูปให้ปั๊ป แหม่..ทีเด็ดมาก ยิ่งถ้าห้อยกล้องหน้าตาดีๆจะเพิ่มให้บุคคลิกดูดีขึ้นไปอีก ยังไม่นับถ้าทุนหนา การซื้อกล้องให้สาวๆในวันเกิดนี่ยิ่งพีคไปอีกระดับ แหม่… นี่คงเป็นเหตุผลให้กล้อง Instant ฝั่ง Lomography ฮิตในหมู่วัยรุ่นยาวนานสินะ วันนี้เราเลยขอเอากล้องตัวใหม่ล่าสุดของค่าย Lomography มารีวิวให้ดูกัน ตัวนี้ชื่อว่า Lomo’Instant Automat มันดียังไง? ปีที่แล้ว Lomography…

รีวิวแบบบ้านๆ หนังสือเขียนเอง รีวิวเอง “พาราณสี.มนุษย์.สตรีท” คนบ้าถ่ายรูปออกเดินทาง

รีวิวกล้องก็เยอะ รีวิวฟิล์มก็หลายตัวแล้ว แต่วันนี้..จะมารีวิวหนังสือตัวเอง! (แบบบ้านๆด้วย) ในเมื่อไม่มีใครรีวิว เราจะรีวิวตัวเอง 555 (จะว่าไปก็เรียกว่าแนะนำก็ได้) เกริ่นนำเล็กน้อย หนังสือ พาราณสี.มนุษย์.สตรีท ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ happening ว่าด้วยคนบ้าถ่ายสตรีท เดินทางไปเมืองพาราณสี ประเทศอินเดีย พร้อมฟิล์มราว 60 ม้วน ล้วนๆเลย เพื่อไปฝึกปรือวิทยายุทธการถ่ายสตรีท ณ เมืองที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งหนึ่งในการถ่ายสตรีทบนโลกใบนี้ ที่เหลือ..ก็คือเรื่องราวการเดินทาง เล่าประสบการณ์ที่บ้าบอคอแตกของคนอินเดีย ที่เราได้ประสพพบเจอระหว่างเดินทาง พร้อมด้วยรูปที่ได้มา นี่คือฉบับย่อ.. เอาล่ะ..  ทีนี้มาเปิดดูกันแบบจริงจังขึ้นอีกนิด หนังสือเล่มนี้นับได้ว่าเป็นหนังสือเล่มแรกอย่างเป็นทางการที่เราได้เขียน การเขียนก็นับเป็นความใฝ่ฝันอันหนึ่งที่อยากจะทำมายาวนาน เราใช้เวลาเขียนโดยการเอาสิ่งที่จดบันทึกระหว่างเดินทาง มาจัดระเบียบใหม่ ซึ่งใช้เวลาทั้งหมด 7 เดือนหลังจากที่เดินทางกลับมาจากพาราณสีแล้ว ทำให้สิริรวมแล้วหนังสือเล่มนี้มีความหนาราว 238 หน้า ภาพประกอบเกือบ 80 ภาพ จากกล้องฟิล์มล้วนๆที่เอาไป 60 ม้วน ซึ่งจบที่ถ่ายไปทั้งหมด 45 ม้วน ก็ราวๆ  1,500 รูป ดั้งเดิมของการเดินทาง เราตั้งใจจะไปฝึกถ่ายภาพสตรีทอย่างเดียว นั่นทำให้เรายังไม่ได้คิดถึงเรื่องงานเขียนเอาไว้ในใจเลย เราเพียงแต่จดบันทึกทุกอย่างเอาไว้…

รีวิวแบบบ้านๆ ฟิล์มสี AGFA Vista 200 และ 400

ใครจะเชื่อว่า นี่…คือการกลับมารีวิวฟิล์มอีกครั้ง หลังจากรีวิวไปเมื่อ 2 ปีก่อน! เชรด… ทำไมขี้เกียจแบบนี้นะ… จริงๆเคยตั้งใจเอาไว้แหล่ะนะว่าจะเทสอย่างจริงจังให้ดูกัน เอาเป็นว่าเราจะได้พบกันใหม่แน่ๆ (ประโยคแบบนี้ดูเป็นลางไม่ค่อยดี ประหนึ่งคำ Polycat ได้กล่าวไว้ “ด้วยคำที่บอกว่าเราจะมาพบกันใหม่ มักจะไม่พบกันอีก”) วันนี้เริ่มต้นเขียนถึงฟิล์มตัวนี้กันดีกว่า AGFA Vista เพราะว่ามีคนถามบ่อยมากว่ามันต่างกับตัวอื่นยังไง? ขอบอกความในใจของเราอันนึงก่อนเลยว่า อย่าไปคาดหวังให้ฟิล์มสี มันแตกต่างกันมากๆขนาดเหมือนที่เราถ่ายดิจิตอลแล้วมาใส่ Filter อะไรแบบนั้น ตัวแปรของการถ่ายฟิล์มมันเยอะมาก! เช่น แสงที่ถ่ายในวันนั้น , กล้องอะไร , ล้างฟิล์มยังไง , สแกนยังไง ฯลฯ เพราะฉะนั้นถ้าเราไม่ถ่ายเอง ทดลองเองเยอะๆ จะแยกแยะไม่ออกเลย ขอโคว้ดคำพูดเน้นๆ “ฟิล์มสีมันไม่สำเร็จรูปเหมือนแอพนะเว้ย!!” การถ่ายฟิล์มต้องอาศัยการลองเยอะๆเท่านั้น ถึงจะเข้าใจในรายละเอียดนะ เพราะฉะนั้น สิ่งที่จะแนะนำเกี่ยวกับฟิล์มตัวนี้ให้ฟัง เป็นเพียงข้อมูลกลางๆ เบื้องต้นเท่านั้นนะ แนะนำให้ไปทดสอบเองกันต่อด้วย เอาล่ะ…มาทำความรู้จักฟิล์มตัวนี้กันก่อน ฟิล์มยี่ห้อ AGFA นั้น เดิมทีผลิตอยู่ในประเทศเบลเยี่ยมมาอย่างยาวนานในชื่อบริษัท Agfa-Gevaert เป็นร้อยกว่าปี  จนกระทั่งปี 2004 ทาง…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus mju Stylus ทั้งสองเวอร์ชั่น เกิดมาเพื่อ SNAP!

เราเคยรีวิวกล้องประเภทคอมแพค ออโต้โฟกัสไปครั้งนึงนะ นั่นคือ Fujifilm Klasse S ซึ่งอันนั้นเป็นกล้องคอมแพคระดับพรีเมี่ยม ฉลาดและคุณภาพสูงเทียบกับกล้องฟิล์มตัวโปรๆแบบพอฟัดพอเหวี่ยงกันได้ ซึ่งราคามันก็จะโหดตามคุณภาพไปด้วย สำหรับมือใหม่ก็อาจจะหูย…ไม่ไหวว่ะ.. อยากได้กล้องคอมแพคเหมือนกัน ถ่ายง่ายๆเหมือนกัน แต่ถูกๆมีมั๊ย? …มีสิ Olympus mju ซีรีย์ (ใครๆก็จะออกเสียงว่า เอ็ม-จู แต่จริงๆมันอ่านว่า พิว อันมาจากเครื่องหมายทางวิทยาศาสตร์แปลว่า Micro) มีมากมายหลายตัวมากๆเลย แต่เราขอพูดถึงเฉพาะตัวพ่อ ต้นตระกูล mju กันดีกว่า ไอ้เจ้า mju นี้จริงๆแล้วเป็นผลผลิตที่พัฒนาการมาจากซีรีย์ Olympus XA ในช่วงต้นยุค ’80s ซึ่งถือว่าเป็นกล้องคอมแพคที่เจ๋งมากๆแล้วในยุคนั้น แต่เมื่อเทคโนโลยีดีขึ้น โดยเฉพาะออโต้โฟกัสที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ทำให้กล้องคอมแพคในยุค ’90s หันไปเป็นกล้องแบบออโต้โฟกัสจริงๆจังๆกันหมด (ออโต้โฟกัสในยุค ’80s มันเป็นแค่การ Zone Focus กะระยะให้เท่านั้น ยังไม่ฉลาดพอที่จะโฟกัสได้เป๊ะๆ) ด้วยความดีงามของ XA ที่มีเลนส์เจ๋งมากๆ บอดี้ที่เล็กมากๆ ทำให้มันถูกดัดแแปลง พัฒนาในช่วงต้นยุค ’90s จนกลายเป็น mju ซีรีย์…