รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Contax TVS II โปรดอย่ามองข้ามเลนส์ซูม

หลังๆนี่เทรนกล้องคอมแพคฟิล์มมันมามากขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีก็เซ็งที่ราคามันก็ขึ้นเอาๆ หลายๆตัวราคาก็โอเว่อร์เกินคุณภาพไปเยอะ เราเคยยกตัวอย่างอย่าง Ricoh GR-1 อันถือได้ว่าเป็นกล้องคอมแพคตัวแรกๆที่เกิดปรากฏการณ์อัพราคาไปจนเกินคุณภาพของมัน หรืออย่างล่าสุดที่รู้สึกว่าเฮ้ย!! เกินไปและนะ!! คือ Olympus mju II เดิมทีเดียวนี่ราคาสัก 1,000 ถึง 2,000 ก็เรียกว่ายังโอเค มันก็เริ่มกระโดดไป 3,000… เออกัดฟันเว้ย.. ล่าสุด..ได้ข่าวว่ามีถึง 6,000-7,000 แล้ว!! เฮ้ย..เดี๋ยวๆใจเย็นๆ มันดีน่ะใช่..แต่สำหรับราคาเดิมของมันไง ไม่ใช่ราคานี้เว้ยเฮ้ย!! ไม่เป็นไร…เรายังพยายามหากล้องที่มันเจ๋งเว้ย!! แต่ไม่ค่อยมีใครเหลียวแลและราคายังไม่แรงมากมานำเสนอต่อไป สำหรับวันนี้…ขอนำเสนอ Contax TVS II กล้องคอมแพคพรีเมี่ยมที่เป็นเลนส์ซูม!! เราจะมาทำลายความเชื่อว่า “เลนส์ซูมมันแย่” กันสักหน่อย จะว่ากันแล้ว ยี่ห้อ Contax นี่ถือได้ว่าเป็นกล้องฟิล์มระดับไฮโซโฮ่ฮิ้วจากเยอรมัน หายใจรดต้นคอ Leica กันมาแต่ตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองซะอีก จนโดนย้ายสัญชาติมาเป็นแบรนด์ญี่ปุ่นในช่วงปลายๆศตวรรษที่ 20  และล้มหายตายจากไป เหลือเศษซากอารยธรรมไว้คือแบรนด์ Carl Zeiss (ปัจจุบันก็ไปอยู่ภายใต้ร่มของ Sony) อันเป็นเลนส์คู่บุญกับกล้อง Contax มาโดยตลอด ซึ่งก็นับได้ว่ามันเป็นชื่อที่การันตีได้เลยว่าเป็นกล้องคุณภาพดีแทบทุกตัว แต่ถ้าพูดถึงเฉพาะกล้องพรีเมี่ยมคอมแพคในยุค…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Ricoh GR1 เจ้าคุณปู่สตรีทคอมแพค

ช่วงปีสองปีมานี้ เทรนกล้องฟิล์มที่ฮิตแรงมากๆคือพวกกล้องคอมแพคทั้งหลาย เดี๋ยวๆ..อะไรคือกล้องคอมแพควะ? ต้องมีอีกหลายคนส่งมโนสำนึกโพล่งขึ้นมาระหว่างอ่านแน่ๆ… กล้องคอมแพคฟิล์ม ถ้าจะว่ากันตามประวัติศาสตร์แล้ว… (โคตรจริงจัง) มันเริ่มถือกำเนิดอย่างชัดเจนในยุค ’80s ช่วงที่เทคโนโลยีกล้องเริ่มมีความพยายามให้มันมีขนาดเล็ก เบา และทำงานง่ายๆ อันนี้ก็จะเริ่มมีระบบ “ออโต้โฟกัส” เกิดขึ้นมา ไอ้ฟังก์ชั่นทั้งหลายที่ว่ามานี้ ทำให้กล้องฟิล์มมันพึ่งพาระบบไฟฟ้า 100% ก็ว่าได้ ซึ่งผิดไปจากยุค ’60-’70s ที่กล้องฟิล์มมักจะมีความพยายามที่จะไม่มีความจำเป็นต้องใช้ไฟฟ้าเลย ทำให้มันมีความคงทนกว่า ซ่อมง่ายกว่า นอกจากนี้วัสดุของกล้องในยุคกล้องคอมแพคก็เป็นพลาสติก ทำให้มันพังง่ายเข้าไปอีก… ไอ้ที่พูดมาทั้งหมดนี้มีแต่บั่นทอนความอยากทั้งนั้นเลย… 555 แต่จริงๆแล้วมันเป็นกล้องที่ได้รับความนิยมมากๆในช่วงยุค ’80-’90s เพราะมันสะดวกมากขึ้นๆเรื่อยๆ และคุณภาพก็ดีขึ้นๆเรื่อยๆด้วย ยิ่งในยุคบั้นปลายของยุคฟิล์มรุ่งเรืองด้วยแล้ว ประมาณยุค ’90 ถึงปี 2000 เทคโนโลยีมันก้าวไปถึงจุดที่สามารถผลิตกล้องคอมแพคที่คุณภาพสูงๆแทบจะทำงานแทนกล้องใหญ่ได้เลย เราเรียกกันว่า “กล้องพรีเมี่ยมคอมแพค” เจ้ากล้องพรีเมี่ยมคอมแพคนี้ มียี่ห้อและรุ่นที่โดดเด่นเป็นตำนานมากมาย ซึ่งเราเคยรีวิวไปแล้วอย่าง Fujifilm Klasse เป็นต้น (และจะตามมาเพิ่มในไม่ช้านี้) แต่วันนี้จะมาพูดถึงอีกรุ่นที่เรียกว่า ฮิตที่สุดรุ่นหนึ่ง จนกลายเป็นชื่อรุ่นที่พัฒนามาเป็นกล้องดิจิตอลในปัจจุบันเลยด้วยซ้ำ นั่นคือ Ricoh GR1 Ricoh GR1…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบฟาดฟัน Leica Sofort ปะทะ Lomo’Instant Automat

“Leica ทำกล้องโพลารอยด์ด้วยว่ะ!” ผู้คนโพสมันฮึ่มเลยเมื่อมีการปล่อยข่าวเมื่อกลางปีที่แล้ว (จริงๆไอ้คำว่า “โพลารอยด์” นี่ก็ไม่แน่ใจว่าเด็กเดี๋ยวนี้จะเข้าใจมั๊ยวะ?)  เพราะงงชิบหายเลยที่อยู่ๆแบรนด์ไฮโซอย่าง Leica จู่ๆจะกระโดดเข้ามาเล่นตลาดเด็กๆแบบนี้ ถ้ามองในเชิงการตลาดแล้ว ความต้องการของกล้องประเภท Instant มีอยู่ค่อนข้างสูง (ชื่อประเภทกล้องแบบนี้อย่างเป็นทางการนะ.. เค้าเรียกว่า Instant) จากยอดขายฟิล์มประเภท Instant ของ Fujifilm ที่ชื่อว่า Instax Mini สูงขึ้นเรื่อยๆติดๆกันหลายปี แม้ว่ามันจะถือกำเนิดมาสิบกว่าปีแล้ว และโลกเปลี่ยนผ่านไปสู่ดิจิตอลเต็มตัว แม้แต่ Amazon.com ทุกวันนี้ลองเข้าไปดูในเวบได้ Best Seller ของหมวดถ่ายภาพทั้งหมด (รวมทั้งดิจิตอลด้วย) ก็ยังคงเป็นฟิล์ม Fujifilm Instax mini ที่เป็นสินค้าขายดีที่สุด ซึ่งถ้าเห็นแบบนี้ก็คงไม่แปลกใจว่าทำไม Leica ถึงกระโดดลงมาเล่นในตลาดนี้บ้าง Leica Sofort เริ่มทำตลาดตั้งแต่ช่วงปลายปี 2016 เราจะเห็นได้ตั้งแต่เหล่าช่างภาพรุ่นใหม่ที่ดังๆทั่วโลก หันมาแขวนกล้อง Sofort ถ่ายอัพลง Instagram กันเป็นว่าเล่น ลามมาถึงเมืองไทยที่เหล่าเด็กวัยรุ่นเก๋ๆ ได้ถือถ่ายก่อนใคร ด้วยราคาที่เทียบกับในท้องตลาดทั้งแบรนด์ Fujifilm และ Lomography ที่ต่างผลิตกล้องประเภทนี้ออกมา…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Lomo ‘Instant Automat เล็ก หล่อ สบาย

เป็นปีที่พีคมากสำหรับวงการกล้องฟิล์ม โดยเฉพาะสายฟิล์ม Instant หรือสมัยก่อนมันก็คือฟิล์ม Polaroid นั่นแหล่ะ การกำเนิดมาของฟิล์ม Fujifilm Instax ถือว่าเป็นการต่ออายุ ไม่สิ..เป็นเจเนอเรชั่นใหม่ของฟิล์มก็ได้นะ นับตั้งแต่ Fujifilm Instax Mini กำเนิดมาสัก 17-18 ปี ได้แล้ว มีกล้องที่ใช้ฟิล์มตัวนี้ออกมาขายมากมายหลากหลายรุ่น แต่หลักๆก็คือเป็นยี่ห้อ Fujifilm และ Lomography นั่นแหล่ะ.. ล่าสุดก็ยังมี Leica กระโดดลงมาเล่นอีกด้วย ซึ่งเราจะเอามารีวิวต่อไป กล้องประเภท Instant นี่ดียังไง… ทำไมถึงฮิตยาวนานจัง.. ตรงๆเลย… จีบสาวแม่งได้ผลมานักต่อนัก ถ่ายปุ๊ป..ยื่นรูปให้ปั๊ป แหม่..ทีเด็ดมาก ยิ่งถ้าห้อยกล้องหน้าตาดีๆจะเพิ่มให้บุคคลิกดูดีขึ้นไปอีก ยังไม่นับถ้าทุนหนา การซื้อกล้องให้สาวๆในวันเกิดนี่ยิ่งพีคไปอีกระดับ แหม่… นี่คงเป็นเหตุผลให้กล้อง Instant ฝั่ง Lomography ฮิตในหมู่วัยรุ่นยาวนานสินะ วันนี้เราเลยขอเอากล้องตัวใหม่ล่าสุดของค่าย Lomography มารีวิวให้ดูกัน ตัวนี้ชื่อว่า Lomo’Instant Automat มันดียังไง? ปีที่แล้ว Lomography…

รีวิวแบบบ้านๆ หนังสือเขียนเอง รีวิวเอง “พาราณสี.มนุษย์.สตรีท” คนบ้าถ่ายรูปออกเดินทาง

รีวิวกล้องก็เยอะ รีวิวฟิล์มก็หลายตัวแล้ว แต่วันนี้..จะมารีวิวหนังสือตัวเอง! (แบบบ้านๆด้วย) ในเมื่อไม่มีใครรีวิว เราจะรีวิวตัวเอง 555 (จะว่าไปก็เรียกว่าแนะนำก็ได้) เกริ่นนำเล็กน้อย หนังสือ พาราณสี.มนุษย์.สตรีท ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ happening ว่าด้วยคนบ้าถ่ายสตรีท เดินทางไปเมืองพาราณสี ประเทศอินเดีย พร้อมฟิล์มราว 60 ม้วน ล้วนๆเลย เพื่อไปฝึกปรือวิทยายุทธการถ่ายสตรีท ณ เมืองที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งหนึ่งในการถ่ายสตรีทบนโลกใบนี้ ที่เหลือ..ก็คือเรื่องราวการเดินทาง เล่าประสบการณ์ที่บ้าบอคอแตกของคนอินเดีย ที่เราได้ประสพพบเจอระหว่างเดินทาง พร้อมด้วยรูปที่ได้มา นี่คือฉบับย่อ.. เอาล่ะ..  ทีนี้มาเปิดดูกันแบบจริงจังขึ้นอีกนิด หนังสือเล่มนี้นับได้ว่าเป็นหนังสือเล่มแรกอย่างเป็นทางการที่เราได้เขียน การเขียนก็นับเป็นความใฝ่ฝันอันหนึ่งที่อยากจะทำมายาวนาน เราใช้เวลาเขียนโดยการเอาสิ่งที่จดบันทึกระหว่างเดินทาง มาจัดระเบียบใหม่ ซึ่งใช้เวลาทั้งหมด 7 เดือนหลังจากที่เดินทางกลับมาจากพาราณสีแล้ว ทำให้สิริรวมแล้วหนังสือเล่มนี้มีความหนาราว 238 หน้า ภาพประกอบเกือบ 80 ภาพ จากกล้องฟิล์มล้วนๆที่เอาไป 60 ม้วน ซึ่งจบที่ถ่ายไปทั้งหมด 45 ม้วน ก็ราวๆ  1,500 รูป ดั้งเดิมของการเดินทาง เราตั้งใจจะไปฝึกถ่ายภาพสตรีทอย่างเดียว นั่นทำให้เรายังไม่ได้คิดถึงเรื่องงานเขียนเอาไว้ในใจเลย เราเพียงแต่จดบันทึกทุกอย่างเอาไว้…

รีวิวแบบบ้านๆ ฟิล์มสี AGFA Vista 200 และ 400

ใครจะเชื่อว่า นี่…คือการกลับมารีวิวฟิล์มอีกครั้ง หลังจากรีวิวไปเมื่อ 2 ปีก่อน! เชรด… ทำไมขี้เกียจแบบนี้นะ… จริงๆเคยตั้งใจเอาไว้แหล่ะนะว่าจะเทสอย่างจริงจังให้ดูกัน เอาเป็นว่าเราจะได้พบกันใหม่แน่ๆ (ประโยคแบบนี้ดูเป็นลางไม่ค่อยดี ประหนึ่งคำ Polycat ได้กล่าวไว้ “ด้วยคำที่บอกว่าเราจะมาพบกันใหม่ มักจะไม่พบกันอีก”) วันนี้เริ่มต้นเขียนถึงฟิล์มตัวนี้กันดีกว่า AGFA Vista เพราะว่ามีคนถามบ่อยมากว่ามันต่างกับตัวอื่นยังไง? ขอบอกความในใจของเราอันนึงก่อนเลยว่า อย่าไปคาดหวังให้ฟิล์มสี มันแตกต่างกันมากๆขนาดเหมือนที่เราถ่ายดิจิตอลแล้วมาใส่ Filter อะไรแบบนั้น ตัวแปรของการถ่ายฟิล์มมันเยอะมาก! เช่น แสงที่ถ่ายในวันนั้น , กล้องอะไร , ล้างฟิล์มยังไง , สแกนยังไง ฯลฯ เพราะฉะนั้นถ้าเราไม่ถ่ายเอง ทดลองเองเยอะๆ จะแยกแยะไม่ออกเลย ขอโคว้ดคำพูดเน้นๆ “ฟิล์มสีมันไม่สำเร็จรูปเหมือนแอพนะเว้ย!!” การถ่ายฟิล์มต้องอาศัยการลองเยอะๆเท่านั้น ถึงจะเข้าใจในรายละเอียดนะ เพราะฉะนั้น สิ่งที่จะแนะนำเกี่ยวกับฟิล์มตัวนี้ให้ฟัง เป็นเพียงข้อมูลกลางๆ เบื้องต้นเท่านั้นนะ แนะนำให้ไปทดสอบเองกันต่อด้วย เอาล่ะ…มาทำความรู้จักฟิล์มตัวนี้กันก่อน ฟิล์มยี่ห้อ AGFA นั้น เดิมทีผลิตอยู่ในประเทศเบลเยี่ยมมาอย่างยาวนานในชื่อบริษัท Agfa-Gevaert เป็นร้อยกว่าปี  จนกระทั่งปี 2004 ทาง…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus mju Stylus ทั้งสองเวอร์ชั่น เกิดมาเพื่อ SNAP!

เราเคยรีวิวกล้องประเภทคอมแพค ออโต้โฟกัสไปครั้งนึงนะ นั่นคือ Fujifilm Klasse S ซึ่งอันนั้นเป็นกล้องคอมแพคระดับพรีเมี่ยม ฉลาดและคุณภาพสูงเทียบกับกล้องฟิล์มตัวโปรๆแบบพอฟัดพอเหวี่ยงกันได้ ซึ่งราคามันก็จะโหดตามคุณภาพไปด้วย สำหรับมือใหม่ก็อาจจะหูย…ไม่ไหวว่ะ.. อยากได้กล้องคอมแพคเหมือนกัน ถ่ายง่ายๆเหมือนกัน แต่ถูกๆมีมั๊ย? …มีสิ Olympus mju ซีรีย์ (ใครๆก็จะออกเสียงว่า เอ็ม-จู แต่จริงๆมันอ่านว่า พิว อันมาจากเครื่องหมายทางวิทยาศาสตร์แปลว่า Micro) มีมากมายหลายตัวมากๆเลย แต่เราขอพูดถึงเฉพาะตัวพ่อ ต้นตระกูล mju กันดีกว่า ไอ้เจ้า mju นี้จริงๆแล้วเป็นผลผลิตที่พัฒนาการมาจากซีรีย์ Olympus XA ในช่วงต้นยุค ’80s ซึ่งถือว่าเป็นกล้องคอมแพคที่เจ๋งมากๆแล้วในยุคนั้น แต่เมื่อเทคโนโลยีดีขึ้น โดยเฉพาะออโต้โฟกัสที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ทำให้กล้องคอมแพคในยุค ’90s หันไปเป็นกล้องแบบออโต้โฟกัสจริงๆจังๆกันหมด (ออโต้โฟกัสในยุค ’80s มันเป็นแค่การ Zone Focus กะระยะให้เท่านั้น ยังไม่ฉลาดพอที่จะโฟกัสได้เป๊ะๆ) ด้วยความดีงามของ XA ที่มีเลนส์เจ๋งมากๆ บอดี้ที่เล็กมากๆ ทำให้มันถูกดัดแแปลง พัฒนาในช่วงต้นยุค ’90s จนกลายเป็น mju ซีรีย์…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Lomo ‘Instant Wide รูปใหญ่ขึ้น สะใจขึ้น!

บอกตรงๆว่า ก่อนหน้าจะลอง Lomo ‘Instant Wide เราไม่ได้คาดหวังอะไรเท่าไหร่ ส่วนตัวก็ทั้งขายทั้งใช้ Lomo ‘Instant ตัวเล็กอยู่เอง ซึ่งผลงานมันก็เอาหนุกๆนะ เพราะกล้องเองก็ปรับอะไรมากไม่ได้ ไม่มีตัววัดแสง ถ้าเกิดถ่ายแบบกดไปเรื่อยๆเปื่อยๆ ผลก็คือ ได้ภาพโอเว่อร์บ้าง อันเดอร์บ้างเป็นธรรมดา เน้นเก๋ๆกันไป วันแรกที่ทาง Lomography Thailand ส่งมาให้ลอง พอเปิดกล่องออกมา ก็ต้องผงะ! ฮึ่ย! ใหญ่ชิบเป๋งเลย (หมายถึงกล้องอ่ะนะ) เรียกว่ายกขึ้นมาบังได้ทั้งหัวเรานี่แหล่ะ (ซึ่งหัวใหญ่มากไง) แต่น้ำหนักมันก็เบานะ ไม่ได้หนักหรอก เพราะเป็นพลาสติกล้วน ก็ต้องนั่งมองมัน ทำใจอยู่พักนึง ลูบๆคลำๆอยู่พักใหญ่ให้ชินขนาดก่อน จากการได้ Unboxing แล้ว เราก็จะเจอออปชั่นที่เรียกว่าจัดเต็มมาก คือมีทุกอย่างที่ Lomo จะทำได้ยัดมาไว้ในนี้หมด อย่างเช็ตนี้ก็มี เลนส์โคตรกว้าง , เลนส์โคตรใกล้ , ตัวช่วยให้ถ่ายภาพได้หลายๆช่องในภาพเดียว (อธิบายยาวมาก ภาษาอังกฤษเขียน “Splitzer” จบ..) , แผ่นเจลสีใส่แฟลช  ที่เด็ดกว่าก็คือ ฝากล้องที่แปลงร่างเป็นรีโมต!…

รีวิวเลนส์แบบบ้านๆ Lomo LC-A Minitar-1 เลนส์ที่เกิดมาเพื่อการสตรีท

ครั้งนี้มาแปลก ปกติจะรีวิวแต่กล้องฟิล์มนะ ครั้งนี้จะรีวิวเลนส์ คือจริงๆร้านเราเองก็เป็นตัวแทน มีสินค้าของ Lomography ขายด้วย หลักๆก็ฟิล์มนั่นแหล่ะนะ แต่ยังไม่เคยจริงจังสินค้าอื่นๆของทาง Lomo เลย ด้วยความที่เรานี่ก็ขาสตรีท ไอ้เลนส์ LC-A Minitar-1 Art Lens ตัวนี้ก็ดันป่าวประกาศมาเลยว่า เฮ้ย นี่เกิดมาเพื่อสตรีทนะเว้ย.. แหม่… ออกตัวกันขนาดนี้ ก็เลยอยากลองเป็นธรรมดา ต้องขอขอบคุณทาง Lomography Thailand สำหรับเจ้าเลนส์ Minitar-1 ที่ให้มาหยิบยืมลองกัน คราวนี้เราเอามาลองแบบสตรีทจ๋าๆกัน ต้องออกตัวก่อนว่า ปกติแล้ว ไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้กล้อง Lomo เอาซะเลย ด้วยสเปคของเลนส์ตัวนี้ เป็น M Mount สำหรับกล้อง Rangefinder พวก Leica ทั้งหลาย หรือจะเอาไปใส่พวกกล้อง Mirrorless ทั้งหลายก็ได้ ก็แปลงไปใช้ได้ ส่วนใหญ่ที่รีวิวๆกันก็เป็นกล้องดิจิตอลกันเป็นส่วนใหญ่ วันนี้เราก็เลยขอจัดเต็มแบบฟิล์มๆกันไป มาดูแพคเกจกันก่อนดีกว่า ตามสไตล์ของ Lomo เอง แพคเกจนี่ก็จัดเต็มมาก ดูดีมีชาติตระกูล…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ : กล้อง Nikon FE กล้อง SLR หล่อเข้มเรโทร

ถ้าใครอ่านรีวิวกล้องฟิล์มเรามาตลอด จะเห็นว่า เราไม่เคยรีวิวกล้องประเภท SLR เลย ซึ่งก็จะมีคนถามมาตลอด เพราะเอาจริงๆคือมีคนเล่นกล้อง SLR มากที่สุดในบรรดากล้องฟิล์มทั้งหลายเนี่ย ด้วยความที่มันราคาไม่แพงและคุณภาพดี ใช้งานง่ายอะไรแบบนี้ เมื่อนานมาแล้วเคยคิดจะรีวิว Olympus OM-1 ซึ่งส่วนตัวเป็นกล้อง SLR ที่เราชอบมาก แล้วก็มีผ่านมือมาหลายตัวเลย  แต่.. จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้เขียนสักที การรีวิวนี่ต้องบอกว่า ถึงเราจะใช้คำว่า รีวิวแบบบ้านๆ แต่มันก็จริงจังอยู่ประมาณนึง เพราะความบ้านๆที่ว่าหมายถึง พยายามอธิบายเรื่องเทคนิคให้ออกมาเรียบง่ายที่สุด ไม่ใช่แบบว่าเป็นสเปค ชื่อเฉพาะทาง ค่าอะไรพิสดารๆเกินไป เพราะเราว่า การใช้งานจริงเนี่ย มันก็ไม่ได้ไปนึกถึงสเปคอะไรขนาดนั้น นึกถึงขับรถ เราก็แค่อยากรู้ว่ามันนั่งสบายมั๊ย ขับสบายมั๊ย คงไม่ได้จำว่าค่าการรับแรงกระแทกเป็นหน่วยอะไรแบบนั้นน่ะ ก็เลยทำให้ต้องใช้เวลาทดสอบกับตัวเองจนพอใจในระดับนึง ถึงจะกล้าเขียนออกมา เพราะเดี๋ยวจะดูกลายเป็นมั่วๆหรือไปเอาข้อมูลที่ไหนมาเขียนก็ได้แบบนั้น กลับมาที่เรื่องกล้องต่อ ทีนี้.. ตัวเราเนี่ย ไม่ค่อยจะถนัดกล้อง SLR เท่าไหร่ ได้ใช้ผ่านมือมาหลายๆรุ่นอยู่แหล่ะ ไอ้ที่ชอบก็มีอยู่ในใจ แต่ไม่ได้เขียนสักที ประกอบกับว่าเริ่มฮึดอยากให้บล็อกนี้มีข้อมูลเกี่ยวกับกล้องมากขึ้น เพราะเห็นว่าหลายๆคนที่เพิ่งเริ่มใช้ ก็เอามาเป็นข้อมูลในการตัดสินใจอยู่หลายคน ก็เลย เอาวะ.. เริ่มเขียนรีวิวกล้อง SLR สักที…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ : กล้อง Rolleicord VB จุดเริ่มต้นของคนถ่ายฟิล์ม 120

  ช่วงปีก่อนนี่ เป็นช่วงที่ได้ลองกล้องใหม่ๆเยอะมาก จะบอกว่าลองกล้องใหม่ก็ไม่ถูก เพราะจริงๆแม่งโบราณทั้งนั้น เวลาใครได้ถ่ายกล้องฟิล์ม 35mm. ไปถึงจุดนึง ก็ต้องอยากสัมผัสสิ่งที่เหนือกว่าเป็นธรรมดา หลายๆครั้งเราก็ลูบๆคลำๆกล้อง Medium Format หรือกล้องที่ใช้ฟิล์มขนาด 120 ของคนโน้นคนนี้ไปตามเรื่อง แต่ไม่เคยได้ถ่ายจริงจังเท่าไหร่ จริงๆแล้วเป็นคนที่ชอบพกกล้องเล็กๆมากกว่า การแบกอะไรใหญ่ๆนี่ไม่ใช่ทางเลย แต่คนมันยังไม่เคยน่ะนะ ก็ต้องขอสักครั้ง เพราะมีแต่คนบอกว่า ลองแล้วจะกลับตัวยาก แหม่.. ยิ่งท้านี่ยิ่งต้องลองเลย เช้าวันหนึ่ง ก็เดินออกไปจะถอยรถออกจากบ้าน พอเข้าไปนั่งในรถก็พบกล่องของขวัญใบหนึ่ง เมื่อเปิดออกมา … โอ้โห.. Rolleicord VB คุณภรรยาทำซะไพ้ น้ำตาร่วงกันเลยทีเดียว ตั้งแต่บัดนั้นก็เลยมีกล้อง Medium Format ของตัวเองกะเขาบ้าง เราใช้ Rolleicord VB ไปถ่ายอยู่หลายที่ที่จริงๆจังๆ เรียกว่าเอาจนคล่องล่ะนะ อุตส่าห์แบกไปทริปไกลๆ ผลที่ออกมาก็เรียกว่าน่าประทับใจมากแหล่ะ แต่ไม่เคยเอามารีวิวจริงๆจังๆสักที วันนี้ก็เลยคิดว่า เอาวะ! ไม่ได้เขียนนาน หยิบเจ้านี่มาเขียนรีวิวละกัน ก่อนอื่นเลย อยากเรียบเรียงรุ่นของเจ้า Rolleicord ให้มือใหม่ได้เข้าใจก่อน ว่าควรหรือไม่ควรซื้อตัวไหนนะ…

รีวิวกล้องฟิล์มแบบบ้านๆ Olympus XA กล้องเล็กในตำนาน มันเกิดมาเพื่อแนวสตรีท

ช่วงนี้มีเราออกจะบ้าถ่ายสตรีทเยอะสักหน่อย ด้วยความชอบส่วนตัว ก็เลยไม่ค่อยได้ถ่ายสวยๆงามๆตามจารีตประเพณีวัยรุ่นทั่วไป เช่น ถ่ายฟ้ากว้าง ยืนตัวเล็กๆตรงๆ ดอกไม้ฟรุ้งฟริ้ง (เริ่มใช้ไม่ได้แล้วนะคำนี้) ถ่ายดอกหญ้าย้อนแสง ฯลฯ เราได้แต่ไปยืนจ่อถ่ายแต่ป้าๆลุงๆหน้าตางงงวยว่ามึงมาถ่ายกูทำไม ซึ่งคนดูก็อาจจะงงๆเช่นกันว่า มึงถ่ายอะไรมาเนี่ยยย ต้องขออภัย จะพยายามเก็บภาพกรุ๊งกริ๊งมาฝากให้เยอะขึ้นสักหน่อย เดี๋ยวคนจะเลิกคบ ที่เริ่มพูดเรื่องสตรีทนี่ส่วนนึงก็เพราะว่าจะเข้าเรื่องกล้องที่จะรีวิวในวันนี้ล่ะ เป็นกล้องที่ช่างเหมาะเจาะกับคนชอบถ่ายสตรีท เพราะเล็ก คนโดนถ่ายไม่ค่อยจะรู้ตัวหรือสนใจ แถมถ่ายได้รวดเร็ว คุณภาพเยี่ยม ใครอ่านรีวิวกล้องของเรามานานจะรู้ว่าแทบทั้งหมดเราจะรีวิวกล้องประเภท Rangefinder ด้วยความชอบส่วนตัว ยังไม่เคยได้รีวิวกล้องแบบอื่นๆอย่าง SLR ที่คนใช้กันเยอะแยะสักที (อยู่ในลิสแล้ว รอเดี๋ยวๆ ลิสมาปีกว่าแล้ว) กล้อง Rangefinder ที่จะรีวิววันนี้เป็นตัวที่อยากจะเขียนตั้งแต่เริ่มเล่นแรกๆแล้วด้วยซ้ำ เพราะค่อนข้างเป็นกล้องที่มีความสำคัญกับวงการกล้องฟิล์ม แถมบ่อยมากที่จะมีคนมาถามให้แนะนำเจ้าตัวนี้หน่อย ถ้าใครเคยอ่านรีวิว กล้อง Olympus Pen F เราเคยพูดถึงคนนี้ Mr.Yoshihisa Maitini ชายที่มีความสำคัญต่อกล้องฟิล์มเป็นอย่างยิ่ง ด้วยความอัจฉริยะทางการออกแบบ ลุงแกเคยออกแบบแต่กล้องระดับตำนานทั้งนั้น ไม่ว่าจะ Olympue Pen ทั้งหลายแหล่ , Olympus OM-1 กล้อง SLR ที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ และมีความเจ๋งที่ไม่เหมือนใคร และเจ้าตัวที่จะพูดถึงวันนี้…