พ่อ

16 June’09 ตั้งแต่ชั่วโมงแรกที่อาปาจากไป เรื่องราวๆเก่าๆที่ผ่านมาตั้งแต่เล็กจนโต เรื่องราวระหว่างอาปากับซันมันก็ย้อนกลับมานับไม่ถ้วน ที่หน้าบ้าน มอเตอร์ไซด์ของอาปายังจอดอยู่ที่เดิม ถึงแม้วันนี้มันจะตั้งอยู่เฉยๆในสภาพที่ใช้การไม่ได้แล้ว   มันเคยเป็นเหมือนพาหนะที่พาให้ซันได้เรียนรู้ชีวิตวัยเด็กมากมาย อาปามักจะพาไปเรียนรู้บทเรียนต่างๆ จากหลายๆที่ ที่ๆซันไม่เคยได้เห็นมาก่อน อาหารในแบบที่เราไม่เคยกิน ได้นั่งซิ่งๆทุกครั้งที่ไปโรงเรียนสาย ได้เรียนรู้จะเจ็บเมื่อเวลามันล้ม เรียนที่รู้จะอดทนเวลาที่แดดร้อน หรือได้นั่งหนาวๆเวลาที่ฝนตกหนัก ซันได้เรียนรู้ชีวิตมากมายตลอด 29 ปีที่ผ่านมา  ก็เพียงแต่วันนี้ซันคงต้องจบหลักสูตรของอาปาแล้ว และถึงวันนี้ อาปาจะไม่ได้อยู่เป็นร่างกายให้จับต้องได้อีกแล้วก็ตาม แต่ทุกๆอย่างในชีวิตของซัน ก็ยังเป็นส่วนหนึ่งจากบทเรียนของอาปาอยู่เสมอ ที่ซันขับรถเป็น.. ก็เพราะอาปาสอนให้ขับ อาหารที่ซันชอบกิน.. ก็เพราะอาปาชอบพาไปกิน ที่ชอบถ่ายรูป.. ก็เพราะอาปาชอบถ่ายแล้วสอนให้ซันถ่าย ที่ชอบ The Beatles ก็เพราะอาปาเปิดให้ฟัง ไม่ว่าส่วนไหนของชีวิต มันก็เกิดมาจากมุมมองและเลือดเนื้อของอาปาทั้งนั้น ตั้งแต่วันนี้ วันที่ร่างกายของอาปาจะจากพวกเราไปแล้ว พวกเราก็ยังรู้สึกได้เสมอว่า อาปายังอยู่ด้วยกันกับครอบครัวเล็กๆของพวกเรา… ต่อไปนี้ เราก็ยังได้เรียนรู้ต่อไป ได้เดินทาง ได้ไปเที่ยว ได้กินข้าว ได้ดูหนังด้วยกัน อยู่ในใจของพวกเราแบบนี้ ตลอดไป