Across The Universe ฉันจะขึ้นเรือดำน้ำสีเหลืองข้ามจักรวาลมาสู่ทุ่งสตอเบอรี่..แค่เราสอง

ตั้งแต่จำความได้ สมัยยังเป็นเด็กเบบี๋อยู่เลยนั้น ทุกๆเช้าจะมีเสียงเพลงจากแผ่นเสียงของพ่อดังอยู่เป็นเนืองๆ และยังดังต่อเนื่องไปทั้งวัน เพลงที่ไม่ว่าบ้านไหนๆ บรรดาพ่อๆมักจะเปิดกันเหมือนเป็นธรรมเนียมก็จะหนีไม่พ้น เอลวิส และ The Beatles โดยส่วนตัวแล้ว ไม่เคยอินไปกับเอลวิสเลย แม้ว่าเด็กๆจะถูกเปิดอัดกรอกหูสักเท่าไหร่ ฟังพ่อเล่าเรื่องเอลวิสจนนับไม่ถ้วน จนสงสัยว่าชื่อตัวเองนี่พ่อเอาไปเกี่ยวกับห้องอัดห้องแรกที่เอลวิสไปอัดเสียงหรือเปล่า ก็มันดันชื่อว่า Sun Studio ..หลอนจนโตมา ตูดันมีอาชีพทำเพลง เลยต้องใช้ชื่อห้องอัดตัวเองว่า Sun Studio อีก.. ด้วยความไม่อินนั้น พ่อก็เลยมีวงดนตรีจากฝั่งอังกฤษ หน้าตาดูเก๋ๆว่า The Beatles มากรอกหูให้ฟังแทน จำได้เมื่อครั้งแรกที่เห็นปกแผ่นเสียง คิดว่าคงไม่ใช่แผ่นอัลบั้มเต็มทั่วๆไป แต่คงเป็นแผ่น single สักเพลงนึง เป็นภาพกลุ่ม The Beatles นั่งอยู่ในห้องมืดๆ ดูดิบๆ ดูดบุหรี่กันอย่างเมามัน …  อิทธิพลของ The Beatles มีสูงมากต่อต่อมฟังเพลง จนต้องหามาฟังเอง เรียนรู้เรื่องราวของพวกเค้า ยิ่งรู้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่า The Beatles ช่างเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกนี้จริงๆ พ่อเองก็เคยบอกว่า The…

Midnight Cowboy ความรัก..เป็นสิ่งเดียวที่มนุษย์เหลืออยู่

จนป่านนี้แล้ว ข่าวทุกวันที่ยังเห็นๆกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน การที่คนไทยด้วยกันแท้ๆ (แม่ง)ยังมานั่งทะเลาะกันเองทุกวัน อย่างกับเกิดกันมาคนละที่ หรือไม่ก็ญาติข้างพ่อคงฆ่ากันตายมาก่อน ที่วันนี้รู้สึกสลด แม้จะเป็นข่าวเล็กๆ ถ้าฟังผ่านๆก็อาจจะไม่คิดอะไร (เพราะชาชินซะแล้ว) ยายเนียมที่ทุกคนได้รู้จัก จากการแถลงอันเลื่องลือของนายกฯอภิสิทธิ์ เกิดป่วยหนักติดต่อมาหลายอาทิตย์ จนพบว่ายายเนียมป่วยเป็นมะเร็ง และยายเองก็ไม่รู้สึกตัวมาพักหนึ่งแล้ว หมอบอกว่ามีแต่อาการทรงกับทรุดเท่านั้น.. ที่น่าเศร้าคือ นายกฯตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมยายเนียมที่โรงพยาบาลกลุ่มคนเสื้อแดงรู้ข่าวดังนั้น ก็พร้อมใจกันราวสองร้อยคน ไปปิดโรงพยาบาล เตรียมขับไล่นายกฯ … ลองจินตนาการดูว่าถ้ายายเนียมเป็นยายเรา แล้วมีไอ้กลุ่มอะไรสักกลุ่มมาปิดล้อมไม่ให้มาเยี่ยม…ไม่ต้องเป็นนายกฯหรอก เอาแค่ใครสักคนไปเยี่ยมยายเราที่กำลังจะตายไม่ได้ จะรู้สึกยังไง…? น่าเศร้าจริงๆที่ ความรัก ความดีงาม มันหมดไปจากประเทศนี้แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ…? โจ บั๊ค หนุ่มคาวบอยบ้านนอกที่แบกความหวังเต็มเปี่ยม ทิ้งความลำบากของเท็กซัสดินแดนที่ห่างไกลไปสู่เมืองใหญ่อย่างนิวยอร์ค เพียงหวังว่าจะเจอทางลัดในชีวิต ทางลัดในเมืองที่มีแต่สาวรวยๆที่พร้อมจะทำให้เค้าสบายไปทั้งชีวิต การเดินทางด้วยความหวังมาสู่ดินแดนศิวิไลซ์ ฉากในนิวยอร์คที่วุ่นวายในยุคปลาย 60s ผู้คนขวักไขว่ ไม่มีใครสนใจใคร ตัดกับเพลงลูกทุ่งๆแบบใสซื่อ ที่ชื่อว่า “Everybody’s Talkin’ ” ของ Harry Nilsson “เหมือนทุกคนกำลังพูดกับฉัน แต่กลับไม่ได้ยิน จะมีก็แต่เสียงก้องดังอยู่ในหัว…ไม่ว่าใครก็เอาแต่จ้องมอง แต่ฉันกลับเหมือนมองไม่เห็นใคร จะมีก็แต่เงาในดวงตาเท่านั้นเอง.. ฉันเฝ้าแต่ตามหา ที่ไหนนะ…ที่แสงจากดวงอาทิตย์จะสาดส่อง ผ่านสายฝนที่โหมกระหน่ำ…

The Shining น่ากลัวกว่านี้ได้อีก…

ย้อนกลับไปสมัยยุค ‘80s นั้น ถ้าใครอายุรุ่นเดียวกับหนังแฟนฉัน (ไม่ใช่รุ่นเดียวกับดาราในหนัง..แต่หมายถึงในหนังอ่ะนะ ที่ปาเข้าไปสามสิบอัพ…) แล้วชอบดูหนังเป็นชีวิตจิตใจแล้วล่ะก็… ต้องยอมรับว่า เป็นยุคทองแห่งหนังสยองขวัญจริงๆ ซึ่งในสมัยนั้นถือว่าเป็นหนังเกรด บี ทุนต่ำ (หาดูได้จากร้านเช่าวิดีโอแถวบ้านเป็นหลัก โดยเฉพาะพวกวิดีโอก๊อปปี้ ยี่ห้อ National 120 หุๆๆ )จนเป็นกำเนิดของตัวละครอย่าง Freddy Krueger จาก Nightmare on elm street หรือ ที่คนไทยเรียกว่า”นิ้วเขมือบ” นั่นเอง (ชอบชื่อไทยมากเลย..เท่ห์จริงๆ) หรือ Jason แห่ง Friday 13th “ศุกร์ 13 สยอง” หรือจะเป็น ตุ๊กตาผี Chucky จากเรื่อง Child’s Play ก็ถือว่าสุดคลาสสิคมาก นอกจากตัวหนังเอง จะโด่งดังแล้ว ก็ทำให้เกิดผู้กำกับเจ๋งๆขึ้นมาอีกหลายคน ไม่ว่าจะเป็น Wes Craven ที่สร้าง Freddy ให้มาหลอกหลอนเด็กๆในยุค 80s…

Stranger Than Fiction เรากำลังถูกเขียนบทบรรยายชีวิต ระหว่าง สุขนาฎกรรมกับ โศกนาฏกรรม

รู้หรือเปล่า? เรามีเวลาเฉลี่ยในชีวิตประมาณ 4,000 สัปดาห์ หักการนอนออกราว 1,400 สัปดาห์ เหลืออีก 2,600 สัปดาห์ ยังไม่นับเวลาตอนเด็กๆ กว่ามันจะรู้ตัว กว่ามันจะจำความได้ และหักสัปดาห์ที่เราเรื่อยเปื่อย หักสัปดาห์ที่มันอกหัก หักสัปดาห์ที่งานยุ่งจนลืมทุกอย่าง หักสัปดาห์ที่เราป่วย … ฯลฯ ลองจินตนาการดูว่า “เวลาที่เราใช้ชีวิตเป็น ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข” จะเหลือสักเท่าไหร่ ? ” ชีวิตก็เหมือนหนังสือสักเล่มหนึ่ง” แต่คัดเฉพาะHi-light ออกมาแล้ว เหลือความยาวแค่พอให้คนสักคนอ่านมันจบได้และความยาวที่คนอ่านได้นั่นแหล่ะ.. คือช่วงชีวิตจริงๆของคนสักคน “Life is the crummiest book I ever read.” คือประโยคเริ่มต้นของ Stranger Than Fiction!! Harold Crick ชายหนุ่มเจ้าหน้าที่สรรพากรที่หมกมุ่นกับตัวเลขอย่างจริงจัง เขาคำนวณทุกอย่างในการใช้ชีวิตของเขาด้วยตัวเลข เขาแปรงฟันทั้ง 32 ซี่ด้วยการนับจำนวน 76 ครั้ง โดยแปรงขึ้นลง 38 ครั้ง และแปรงไปหน้าและหลังอีก…

Cocoon สังขาร.. ไม่เที่ยง

written for Hamberger ( DVD Review ) 6 Oct’06 คุณเคยคิดเล่นๆมั้ย ? ถ้าวันหนึ่งที่คุณจะต้องมีอายุ 70 .. ชีวิตคุณจะเป็นอย่างไร ชีวิตคุณจะยังต้องการอะไรอีก? งานดีๆ .. หรือจะเป็นบ้านหลังใหญ่ รถหรูๆ หรือว่าจะไปทัวร์ยุโรปสักทริป เดินช้อปปิ้งที่ลอนดอน แล้วก็ไปปีนเขา Everest กันดีล่ะ.. ในยุค 80s’ เป็นยุคเฟื่องฟูของหนัง Cult หนังเกรดบี หนัง Sci-Fi ที่มักจะนำเสนอเรื่องราวของ ผีๆ ( อย่าง Freddy Krueger ใน A Nightmare on Elm Street หรือ เจ้า Chucky ตุ๊กตาผีแสบๆ จากเรื่อง Child’s Play ต่างก็ถือกำเนิดกันในช่วงนี้ ) หรือ เรื่องราวประหลาดๆ…

The Weather Man ความยุ่งยากกับความถูกต้องเป็นสิ่งเดียวกัน

written for Hamberger ( DVD Review ) 13 Aug’06 15.04 น. จากออฟฟิศบนถนนลาดพร้าวที่แสนจะวุ่นวาย.. เมื่อภาระหน้าที่ของวันนี้สิ้นสุดลง ความเซ็งก็แปรสภาพเป็นความรื่นรมย์ วันศุกร์แบบนี้.. สิ้นเดือนแบบนี้ เงินเดือนที่เพิ่งจะเข้ามาอยู่ในบัญชีสดๆร้อนๆ.. ควรจะถูกแปรสภาพเป็นความสุขที่มาหล่อเลี้ยงหัวใจเฉาๆของมนุษย์ในเมืองอย่างเรา .. ข้าวอร่อยๆสักมื้อ .. ร้านเค้กนุ่มๆ ชาอุ่นๆ .. หรือ หนังดีๆสักเรื่อง ทันใดนั้น คำว่า “ สยาม ” ก็ผุดเข้ามาในหัว อย่างน่าสนใจ ว่าแต่..จะไปรถไฟฟ้าหรือขับรถไปดีล่ะ.. จากการคาดคะเน พบว่า ท้องฟ้าแจ่มใส และคนยังไม่พลุกพล่านนัก น่าจะขับรถไปได้สบายๆ.. Dave ชายที่เปลี่ยนชื่อสกุลจาก Spritzel เป็น Spritz เพื่อให้เข้ากับงาน .. เป็นคนรายงานพยากรณ์อากาศที่ไม่ได้เรียนจบเอกอุตุฯ .. อารมณ์เสียทุกครั้งที่แฟนรายการมาถามถึงดินฟ้่าอากาศว่าจะเป็นอย่างไร .. มีพ่อที่กำลังป่วยใกล้ตาย โดยที่ยังไม่ทันเห็นความสำเร็จของเขา.. และ มักโดนปา Big…

Capote เกย์ดีเด่น

written for Hamberger ( DVD Review ) 4 Aug’06 “ ไอ้ตุ๊ด ๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ ทำไมไม่นุ่งกระโปรงมาเรียนวะ ” สมัยเราเรียนชั้นประถม ระหว่างช่วงพักเบรคในแต่ละวันที่โรงเรียน ประโยคนี้มัักจะเป็นที่คุ้นหูกันดี กลุ่มเพื่อนทะโมนกลุ่มใหญ่พากันล้อมรอบเพื่อนบางคนที่มีท่าทางนุ่มนิ่ม และเอาแต่ก้มหน้า แล้วตะโกนแหกปาก หัวเราะเยาะใส่อย่างสนุกสนาน… ไม่นานนัก หลังจากขั้นตอนดังกล่าว เราก็จะได้ผลผลิตเป็นเด็กผู้ชายที่มีจิตใจเป็นหญิงแบบเต็มขั้น.. Capote ก็ไม่ต่างอะไรกับชายรักร่วมเพศคนอื่นๆ ถึงเบื้องลึกและทีี่มาในจิตใจ.. พ่อแม่แยกทาง ความล่มสลายของสถาบันครอบครัว ความโดดเดี่ยว … แต่เขาอาจมีความทะเยอะทะยานมากกว่าใคร เขายืนหยัด เชื่อมั่นและเปิดเผยในความเป็นรักร่วมเพศของเขาอย่างแรงกล้า “Capote” หนังเชิงอัตชีวประวัติส่วนหนึ่งของ Truman Capote เกย์นักเขียนชื่อดัง ผู้เขียนหนังสือเรื่อง “In Cold Blood” หนังเล่าถึงที่มาและช่วงเวลาที่ Capote ได้มาซึ่งหนังสือเรื่องนี้ เขาเขียนเรื่อง “In Cold Blood” จากการได้อ่านข่าวสั้นๆในหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ “New York Times” เมื่อปลายปี…

กัปตัน Jack Sparow กับแฟนต้าน้ำแดง

written 14 july’06 in “Hamberger” Magazine ไม่ว่าหนังจะมีอยู่กี่แนวในตลาดฮอลลีวูด หนังแนวผจญภัย ก็ถือได้ว่าสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำให้กับฮอลลีวูดมาโดยตลอด เพราะต้องยอมรับว่าคนเรานี่ มักชอบเล่นสนุกกับการจินตนาการ โลกความฝัน เสมอๆ ไม่ว่าวัยไหน ลูกเด็กเล็กแดงยันไปจนหัวหงอก ก็รักที่จะฝันพอๆกัน สมัยที่ร้านวิดีโอเกลื่อนเมือง ก็สักยี่สิบปีเห็นจะได้ การป่วยเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยให้ได้โดดเรียนอยู่บ้าน และ ได้ดูวิดีโอที่แม่มักจะพาไปเช่าที่ร้านวิดีโอแถวบ้านอยู่บ่อยๆ จำได้ว่าครั้งหนึ่งของการป่วยนอนอยู่บ้าน เราได้ดูหนังเรื่องนึงจากคำแนะนำของเจ้าของร้านวิดีโอ พระเอกของหนังเรื่องนั้นชื่อ “ ซินแบด “ ซินแบด คือตัวละครจากหนังสือของเซอร์ Richard Burton จากเรื่องเล่าเก่าแก่ The Thousand One Nights ถูกสร้างเป็นหนังไว้อย่างมากมายหลายเวอร์ชั่นและหลายตอน เป็นหนังผจญภัยสุดพิสดารของพระเอกซินแบด และเหล่าลูกเรือ ที่ออกท่องไปตามมหาสมุทรอินเดีย ตามหาทองคำบ้าง คัมภีร์บ้าง พร้อมด้วยสัตว์ประหลาดนานาชนิดที่สุดจะน่าตื่นเต้น ถึงแม้จะเจ้ายักษ์สัตว์ประหลาดเหล่านั้น จะเป็นแค่หุ่นดินน้ำมัน stop-motion แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดให้เด็กอย่างเราหรือใครต่อใครที่ได้ดู คิดจินตนาการไปไหนต่อไหนได้เลย ยี่สิบปีผ่านไป กัปตันโจรสลัด Jack Sparrow ก็กำเนิดขึ้น พร้อมกับการทำหน้าที่ที่ไม่ต่างอะไรกับ ซินแบด นัก อาจจะต่างที่มา…